Make your influence positive...

Τα παιδιά βλέπουν, αισθάνονται και κάνουν...
Αν δεν είσαι διατεθειμένος να κάνεις θυσίες για αυτά και να παλέψεις σκληρά για να τα διαπαιδαγωγήσεις σωστά τότε ΜΗΝ κάνεις παιδιά.

Μake your influence positive...because children see !

ΓΥΝΑΙΚΕΣ VS ΑΝΤΡΩΝ

4

Αν και γυναίκα...και δεν με συμφέρει...έχει ένα δίκαιο ο αγανακτισμένος κύριος που ανέβασε το βίντεο αυτό!! 

Clandestino..!

''Clandestino: Λαθρομετανάστης..''

Λαθρομετανάστες είμαστε ή μάλλον το σίγουρο είναι ότι θα γίνουμε όλοι μας! Ένα τραγούδι γραμμένο από το Manu Chao αφιερωμένο στους Clandestino που ψάχνουν ένα καλύτερο μέρος για να ζήσουν πάνω στην γη που υποτίθεται ανήκει σε όλους μας!

Στίχοι ελληνικά:

Πορεύομαι μόνος μου,
παρέα με την θλίψη μου
μονάχη πορεύεται κι η καταδίκη μου
Η μοίρα μου είναι να τρέχω για να ξεφύγω από το νόμο
χαμένος στην καρδιά της μεγάλης Βαβυλώνας
με λένε ''Λαθρομετανάστη'' επειδή δεν έχω χαρτιά

Σε μια πόλη του βορρά πήγα για δουλειά
κι άφησα την ζωή μου ανάμεσα στην μια πόλη και στην άλλη
έγινα μια γραμμή στην θάλασσα, ένα φάντασμα της πόλης
Η ζωή μου είναι απαγορευμένη όπως λένε οι Αρχές.

Mano negra clandestine
Peruan clandestine
Bolivian clandestine
Marihuana : ILLEGAL 

ΜΗΤΣΟΥΥΥ......!!

ο φτερωτός άγγελος

Χάρυ Κλυν...!

Έρευνα επιβεβαιώνει ότι μεγάλες ποσότητες αλκοόλ επιδρούν το ίδιο θετικά στον ανθρώπινο οργανισμό με την πολυετή άσκηση Yoga!!

Savasana
Position of total relaxation.

Balasana
Position that brings the sensation of peace and calm.

Setu Bandha Sarvangasana
This position calms the brain and heals tired legs.

Marjayasana
Position stimulates the midriff area and the spinal column

Halasana
Excellent for back pain and insomnia

Dolphin,
Excellent for the shoulder area, thorax, legs and arms

Salambhasana
Great exercise to stimulate the lumbar area, legs and arms.

Ananda Balasana
This position is great for massaging the hip area.

Malasana
This position, for ankles and back muscles

Have a great day and remember to give thanks

Cats are so dramatic !!

Ένα ευχάριστο mail που έλαβα....Δεν ξέρω για εσας πάντως εγώ..γέλασα πολύ!!! 

                                                                                                                                              *Hopaki !*

μπελάδες στο κεφάλι μας;

ΕΡΩΣ ... !

Λένε ότι ο έρωτας είναι ένας πόλεμος όπου όλα επιτρέπονται, κι όμως στον πόλεμο αυτό  είμαστε όλοι άμαχοι..άοπλοι, γυμνοί, ευάλωτοι και εύθραυστοι.

Δούλοι των αισθήσεων και της καρδιάς, χωρίς λογική  έτοιμοι να γκρεμοτσακιστούμε και να πετάξουμε ταυτόχρονα.

Όποιος δεν φοβάται τον έρωτα μάλλον δεν τον έχει νιώσει.

Το καταλαβαίνεις από την πρώτη στιγμή που θα τον συναντήσεις, έχοντας όλες τις προϋποθέσεις γίνεται το αντικείμενο του πόθου σου και τότε χωρίς αναστολές, χωρίς καμία λογική και καμία δεύτερη σκέψη, σε έναν άγνωστο άνθρωπο δείχνεις τα απόκρυφά σου, δίνεις ένα κομμάτι από την ψυχή σου χωρίς να σκεφτείς το αύριο, γιατί γνωρίζεις από πριν πως αν το σκεφτείς πιο προσεκτικά..δεν θα υπάρχει αύριο.

Τα σωθικά σου να έχουν πάρει φωτιά, να σε έχει κατακλείσει ο φόβος, να παραλύει όλο σου το ‘είναι’ στο άγγιγμά του, η όσφρηση και  η γεύση του σώματος του σαν βόμβα που εκρήγνυται μέσα σου και να μην μπορείς να φωνάξεις, να τρέξεις να σωθείς γιατί ξέρεις από πριν ότι ο πόνος που νιώθεις στο τέλος δεν συγκρίνεται με κανέναν εξωτερικό, επιφανειακό πόνο.

Υποτάσσεσαι στο βλέμμα του, κάπου διάβασα…μια υποταγή ‘’δανεική’’ επειδή εσύ του το επιτρέπεις..αλλά η αλήθεια είναι ότι ναι είναι δανεική αλλά δεν το επέλεξες 100% εσύ, εύχεσαι από μέσα σου να μπορούσες να το ελέγξεις, να μην στέκεσαι σαν μια μαριονέτα μπροστά του περιμένοντας να σε κουνήσει με τα χέρια του..

Στέκεσαι γυμνή μπροστά του και του τα έχεις δώσει όλα, η πόρτα της ψυχής σου ανοιχτή και το κλειδί να το κρατάει εκείνος στα χέρια του τόσο σφιχτά. Τα μάτια του να βλέπουν τα γυμνά σου στήθη, τα πόδια σου, την πλάτη σου αλλά τα απόκρυφα που του δίνεις τόσο απλόχερα να μην τα βλέπει και τότε είναι που σε πληγώνει άθελα του, να κρατάει το κλειδί και να μην το γνωρίζει, η πόρτα να μην κλείνει και να σακατεύεται η καρδιά και η ψυχή σου όλο και περισσότερο.

Και τότε σε ακουμπάει, το υπέροχο του χέρι πάνω στο κορμί σου, άλλοτε απαλά και άλλοτε άγρια, να νιώθεις τον παλμό της καρδιάς του μόνο με το άγγιγμά του, η παλάμη του είναι πάνω στο στήθος σου και εσύ από μέσα σου θέλεις να ουρλιάξεις, να σηκωθείς να φύγεις γιατί ξέρεις ότι αργά ή γρήγορα θα πεθάνεις, γιατί θα σε σκοτώσει εκείνος εξ αμελείας του. Αλλά δεν κάνεις τίποτα, χάνεις την φωνή σου, την γη κάτω από τα πόδια σου και τότε είναι που αποφασίζεις την συναίνεση σου σε αυτόν τον φόνο, τον δικό σου φόνο.

 Ένας γλυκός θάνατος, από έναν άγνωστο που του έχεις δώσει πολλά περισσότερα από ότι έχεις δώσει σε τόσους γνωστούς.

Και έχοντας αυτό το πάθος τελειώσει… κηδεύεις κάτι που από πριν το γνώριζες ότι θα πεθάνει.. και περνάει ο καιρός, το αίσθημα μέσα σου εξατμίζεται σιγά σιγά… οι αναμνήσεις θολώνουν , μεχρι την στιγμή που θα αλλάξει πρόσωπο...και πάλι από την αρχή!!

Μια ταράτσα, οι Speakeasies και το 1930

Εκεί που είχα χάσει κάθε ελπίδα, που γκρίνιαζα με τον κόσμο και την απάθεια του, τον κυνισμό του, τα μουσικά του ακούσματα, αυτήν την απροκάλυπτη τάση για ισοπέδωση των πάντων ακόμα και στιλιστικά την ώθηση προς το πιο αποκαλυπτικό που αγγίζει και ξεπερνάει  πολλές φορές το πρόστυχο τσούυπ ξαφνικά μερικές βραδιές σαν την χθεσινή σου δείχνουν ότι δεν είσαι η μόνη με τέτοιες σκέψεις και την ανάγκη αν όχι για κάτι καινούργιο τουλάχιστον την αναβίωση ενός ωραίου παρελθόντος.

Μια ταράτσα λοιπόν, μια μπάντα νέων μουσικών  και μερικοί χορευτές φτάνουν για να σε μεταφέρουν μαγικά σε έναν άλλον κόσμο, μια άλλη εποχή που την έζησες μέσα από ταινίες και μουσικές και σίγουρα σκέφτηκες έστω και μια φορά να μπορούσες έχεις ζήσει εκεί έστω και για μια ώρα.

Μιλάω για την εποχή του 1930, τότε που αναπτύχθηκε στην Αμερική  η μουσική swing ή αλλιώς swing jazz, χαρακτηριστική για τον έντονο ρυθμό της που προκαλούν κυρίως τα τύμπανα το κοντραμπάσο και τα χάλκινα πνευστά, τότε που οι γυναίκες πλημμύριζαν από θηλυκότητα και ερωτισμό χωρίς να είναι προκλητικές, τότε που χορός σήμαινε ξεφάντωμα και ευχαρίστηση και όχι απλό κούνημα του κεφαλιού πάνω κάτω.

Ας γυρίσουμε όμως στον αρχικό μας στόχο που είναι η χθεσινοβραδινή εμπειρία.

Με την ψυχή στο στόμα ανεβαίνω σιγά σιγά τις 5 σκάλες μέχρι να φτάσεις πάνω στην ταράτσα (εμένα μου φάνηκαν γύρω στις 20 βέβαια), βρίσκω ένα μέρος να καθίσω, παίρνω την μπυρίτσα μου από το μπαρ και περιμένω να ξεκινήσει το συγκρότημα.

Σιγά σιγά αρχίζουν να ανεβαίνουν στην σκηνή. 

Το όνομα του συγκροτήματος Speakeasies, παρμένο από το κίνημα κατά της ποτοαπαγόρευσης στις Ηνωμένες Πολιτείες το διάστημα 1922 με 1933, το συγκρότημα φτιάχτηκε τον Μαιο του 2010 και έχει κάνει πολλές εμφανίσεις σε διάφορα φεστιβάλ swing μουσικής, όπως το swing and swim η το swingalonica festival στην Θεσσαλονίκη, στο street parade και άλλα πολλάα...

Στην αρχή βλέπεις να ανεβαίνουν οι άντρες στα όργανα, ένα βιολί, ένα κλαρίνο, μια κιθάρα ακουστική και ηλεκτρική, τα πλήκτρα, τα ντραμς και το πομπώδες και πολύ εντυπωσιακό κοντραμπάσο είναι απαραίτητα για το ταξίδι που σας περιγράφω αλλά το ιδιαίτερο συστατικό είναι η εκθαμβωτική γυναικεία παρουσία που ανεβαίνει τελευταία και στέκεται μπροστά από το μικρόφωνο.

Οι άντρες με τα καπελάκια τους και τα γιλέκα τους θυμίζουν τους μποέμ τύπους του τότε και εκείνη με το φορεματάκι της, το καθόλου αποκαλυπτικό αλλά απίστευτα θηλυκό, με ένα κόκκινο κραγιόν και γεμάτη ενέργεια και χαμόγελο να υποδέχεται τον κόσμο.

Και αρχίζει η επιστροφή στον χρόνο....! 

Ξεκινάει η μουσική, 8 νέα παιδιά σου μεταδίδουν όλη τους την θετική ενέργεια -η αύρα τους και ο ενθουσιασμός τους είναι κατά την γνώμη μου το πιο ωραίο χαρακτηριστικό τους (σιχαίνομαι τους μουσικούς όσο καλοί και να είναι που βγάζουν μιζέρια πάνω στην σκηνή), ο ήχος της swing σε ενθουσιάζει και η φωνή της να ταιριάζει απόλυτα στο στυλ των τραγουδιών, να μην υπάρχει τίποτε που να σε επαναφέρει στην πραγματικότητα. 

Τραγούδια διασκευές θρύλων αλλά και δικά τους κομμάτια ενθουσίασαν τον κόσμο.

Χορεύεις και αισθάνεσαι ότι σε λίγο θα εμφανιστεί ο Lous Armstrong και η Ella Fitzgerald να σου πουν και εκείνοι ένα τραγούδι εκεί μπροστά σου.

.
Ξαφνικά όμως εμφανίζεται ένα μπουζούκι, ως λάτρης της ρεμπέτικης μουσικής ομολογώ ότι ήταν η καλύτερη μου στιγμή, το τραγούδι ''εσύ είσαι η αιτία που υποφέρω'' σε μια πάρα πολύ όμορφη διασκευή, ε δεν γινόταν να μην το αναφέρω..

Εκεί που είμαι λοιπόν μπροστά μπροστά στην σκηνή, σαν τις groupies και χορεύω στον ρυθμό της swing γυρίζω το βλέμμα μου προς τα δεξιά και τι να δω...ένας κύκλος χορευτών, η ταράτσα μετατράπηκε σε ballroom, χορευτές (πιθανόν επαγγελματίες) να χορεύουν σε ζευγάρια, με τα κόλπα τους να μας μαγεύουν, σηκώματα, στροφές, χαμόγελα σε έκαναν να ζηλεύεις που δεν μπορείς να συμμετέχεις...!!

Νομίζω ότι καταλάβατε τον ενθουσιασμό μου...!

Το παρελθόν λοιπόν μας χτυπάει την πόρτα, ας το ανοίξουμε και ας επαναφέρουμε τα καλά του στοιχεία...!!!

ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΣ, ΧΟΡΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΛΟΙΠΟΝ...

Αν δεν τους έχετε δει ήδη τους Speakeasies προτίνω να τους δείτε...και αν δεν τα καταφέρατε σύντομα, πάρτε μια γεύση από το βιντεο κλιπ τους και επισκεφτείτε το site τους !! 

http://www.myspace.com/thespeakeasiessalonica 
όπως και στο facebook:  http://www.facebook.com/speakeasies

                                                                                                                                    Hopaki..!                   

ΠΕΦΤΑΣΤΕΡΙΑ..!

Λένε πως αν μετράς τα άστρα μεγάλο κακό θα σε βρεί αλλά αν δεις ένα αστέρι να πέφτει και κάνεις μια ευχή τότε αυτή θα πραγματοποιηθεί. Κανένας δεν τα πιστεύει αλλά όλοι κάνουν μια γιατί όλοι θέλουμε να πιστεύουμε σε κάνει εξωπραγματικό που θα μας αλλάξει την ζωή μας, σε ένα μαγικό χέρι που με το μικρό του ραβδάκι θα μας δώσει ότι ονειρευόμαστε.

Για να πάμε αρκετά χρόνια πίσω..

Η νεράιδα νονά που θα σε μετατρέψει σε πριγκίπισσα, η νταντά mary poppins που θα σε σώσει από την ρουτίνα και θα σου γνωρίσει ξένους κόσμους και θα πίνεις το τσάι σου στο ταβάνι ή θα μπορείς να πηδάς από στέγη σε στέγη και από καμινάδα σε καμινάδα, το μαγικό χαλί που μας πάει σε απέραντα μέρη  ή ο peter pan που θα σου ρίξει λίγο από την σκόνη του και θα φύγεις μαζί του μακριά σε εκείνη την χώρα όπου θα είσαι πάντα παιδί.

Ποιος δεν πρόσμενε τότε τον δικό του ήρωα που θα τον κλέψει και θα του δώσει τα πάντα.

Σήμερα λοιπόν η μέρα των ευχών, μπορεί να μην είναι νεραίδες και να μην υπάρχουν μαγικές σκόνες αλλά μόλις μπροστά μου έσκασε ένας μετεωριτάκος, μια μπάλα φλεγόμενη για μερικά δευτερόλεπτα που μετά εξαφανίστηκε και ελπίζω να άκουσε την ευχή μου και να την πραγματοποιήσει!

Ένας ουρανός γεμάτος φλεγόμενες μπάλες, μην μου πείτε ότι δεν είδατε την δική σας? 

Για την Ελλάδα ρε γαμώτο...!

 Η φωνή ενός αγανακτισμένου με φαντασία!

Bob Marley is talking...!

10 things you shouldn't do when...

Kesslers Knigge...απολαύστε τον!! 




10 ναρκωτικά που ΔΕΝ πρέπει να πάρετε όταν οδηγείτε:

10 πράγματα που ΔΕΝ πρέπει να κάνετε όταν είστε συνοδηγός:

10 πράγματα που ΔΕΝ πρέπει να κάνετε αν σας πίασουν ΣΤΑ ΠΡΑΣΑ..

                                        



10 πράγματα που ΔΕΝ πρέπει να κάνετε στο πρώτο ραντεβού

10 πράγματα που ΔΕΝ πρέπει να κάνετε όταν είστε σε meeting

http://de.wikipedia.org/wiki/Kesslers_Knigge

"Two things are infinite: the universe and human stupidity; and I'm not sure about the universe." — Albert Einstein

ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ= Ο ΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Μια επιστήμη που στο παρελθόν ήταν παρεξηγήσιμη από το ευρύ κοινωνικό σύνολο αλλά πάνω στην οποία πάτησαν και πατούν πολλάκις κάποιοι 'έξυπνοι' άνθρωποι με κύριο σκοπό την χειραγώγηση της μάζας και τα αποτελέσματα (σύμφωνα με την ιστορία) ήταν εκπληκτικά.

ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ.

Η ΕΝΤΑΞΗ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ: ένα επίγειο παιχνίδι,με συγκεκριμένους κανόνες που άλλοτε σε καταπιέζουν και άλλοτε σε ευχαριστούν,πιόνια όλους εμάς και έπαθλο την ''ευτυχία'' που θα νιώσεις αν ενταχθείς μέσα σε αυτό...Αν όμως όχι τι γίνεται; Και στον βωμό αυτού του επάθλου τί είσαι ικανός να κάνεις;  Θα καταπίεζες τον εαυτό σου; θα καταπατούσες τις αρχές σου; Η μήπως δεν θα αξιοποιούσες τις αισθήσεις σου (όραση, ομιλία, ακοή); Μήπως μέχρι τώρα το έχεις κάνει αυτό ήδη μια φορά αλλά δεν το κατάλαβες; 

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΜΑΖΑΣ ΚΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΗΣΗΣ

ΕΞΟΥΣΙΑ ==> ΥΠΑΚΟΗ 

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ, ΤΗΣ ΣΤΟΛΗΣ ΚΑΙ Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΕ ΚΑΤΙ ''ΜΕΓΑΛΟ''

 

Πολλές φορές έχουμε συναντήσει στον δρόμο ανθρώπους που δεν ταιριάζουν στην δική μας ιδιοσυγκρασία, άνθρωποι μόνοι ή απλά περίεργοι και άλλοτε τους λυπούμαστε γιατί τους θεωρούμε δυστυχισμένους ή άλλοτε τους περνάμε για τρελούς (τώρα στο μυαλό μου ήρθε ο σε όλους μας γνωστός ΑΣΙΜΟΣ).

Άλλοτε γελάμε μαζί τους και άλλοτε τους κοιτάμε με λύπηση και συμπόνια αλλά καμιά στιγμή δεν πέρασε από το μυαλό μας πώς μας βλέπει εκείνος; Μήπως εμείς είμαστε οι περίεργοι στα μάτια του; Μήπως τελικά εμείς είμαστε οι τρελοί που μετατρεπόμαστε σιγά σιγά σε μικρά ανήμπορα ΧΑΚΙ στρατιωτάκια και ζούμε στο δικό μας MATRIX και είμαστε ευτυχισμένοι μέσα στην ηλιθιότητά μας;

"I think I should have no other mortal wants, if I could always have plenty of music. It seems to infuse strength into my limbs, and ideas into my brain. Life seems to go on without effort, when I am filled with music." George Eliot

TΑΝΙΑ ΤΣΑΝΑΚΛΙΔΟΥ..

                                          

                                          

                                          

                                          

                                           

                                                       

Μερικά δείγματα από την υπέροχη μουσική της.

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ

Τσάρλυ Τσάπλιν (1978)

Άρες μάρες κουκουνάρες (1978)

Χωρίς ταυτότητα (1980)

Piaf (1981)

Φίλε (1982)

Μεταμορφώσεις (1984)

Της βροχής και της νύχτας (1985)

Τα τραγούδια του μπαρ (1988)

16 από τα καλύτερα τραγούδια μου (1988)

Μαμά γερνάω (1988)

Αλλοιώτικη μέρα (1990)

Ναδίρ (1991)

Η Τάνια Τσανακλίδου τραγουδά Γιάννη Σπανό (1992) 

Οι μεγαλύτερες επιτυχίες της (1995)

Τραγούδια του παράξενου κόσμου (1995)

Live (1997)

Το μαγικό κουτί (1998)

Παράθυρα σε χρόνο ραγισμενο 1980-1995 (1995)

Το χρώμα της μέρας (2001)

Δήμητρα -Τάνια ζωντανές ηχογραφίσεις στον Ζυγό 2001-2002 (2003)

Τάνια Τσανακλίδου 2 χρόνια ΜΕΤΡΟ ( 2005)

Προσωπογραφία (2009)

Παλιέ αγάπες και τραγούδια μεθυσμένα (2011)

First trial with my old-new family camera...!

ΒΟΛΟΣ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ...

Δεν ήξερα πώς να ξεκινήσω να γράφω, πως να εκφράσω τον έρωτα και το πάθος για την τσιμεντένια μεν αλλά τρομερά ερωτεύσιμη αυτή πόλη,μέχρι αυτήν την στιγμή.

Κοιτάζοντάς την από ψηλά, ο ήλιος να έχει πάρει κόκκινη μορφή και βουτάει με αργούς ρυθμούς μέσα στα γαλάζια νερά του Θερμαικού, ο ουρανός στολισμένος με τις αποχρώσεις του κόκκινου, πορτοκαλί και γαλάζιου, και από κάτω μια πόλη που σιγά σιγά ανοίγει τα φώτα της και υποδέχεται το σκοτάδι...

Όταν την βλέπεις από ψηλά βλέπεις πόσο όμορφα αγκαλιάζει την θάλασσα,η οποία φαίνεται να το ευχαριστιέται γιατί είναι τόσο ήρεμη και γαλήνια.

Ο ήλιος έχει ολοκληρώσει την κατάδυσή του και τα πρώτα φώτα έχουν ήδη ανάψει..Πόσο όμορφη...φαίνεται τόσο ήσυχη...σε ξεγελάει όμως...

Μέχρι να μπεις στο λεωφορίο που θα σε οδηγήσει στην καρδιά της...όλοι οι δρόμοι καταλήγουν εκεί όπως και οι φλέβες  στην ανθρώπινη καρδιά...

Η παραλία της, ο Λευκός ο Πύργος...

Μια μπύρα στο χέρι και να περπατάς δίπλα από την θάλασσα..

Θα δεις πολλές παρέες να αράζουν στον άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, με κιθάρες παραμάσκελα ή ακόμα και τα σκειτ, ζευγαράκια να ερωτοτροπούν στα απομονωμένα παγκάκια γεμίζοντας την ατμόσφαιρα με έναν παράνομο,κρυφό,αγνό ερωτισμό όπως επίσης και το μυαλό σου με μνήμες από την δική σου εφηβία. 

Μια καντίνα αν πεινάσεις όπως και μια βόλτα με 1 από τα 3 γνωστά καραβάκια που σου προσφέρουν την ψευδαίσθηση των καλοκαιρινών διακοπών σε ένα νησί (τα καυτά καλοκαίρια που αναγκάζεσαι να κάτσεις στην πόλη είναι η καλύτερη διέξοδος..) ...

Περπατάμε προς τα δυτικά:

Μικρά πηγαδάκια σε κάθε γωνιά, φωνές,γέλια, τα μπαράκια δίπλα δίπλα μπροστά στην παραλία με τις διαφορετικές μουσικές τους να είναι γεμάτα από κόσμο, οι γυναίκες στολισμένες περπατούν με τέτοιο αέρα που ο καθένας θα τον ζήλευε και παρέες νεαρών παιδιών να κάθονται με τις ώρες στην μητρόπολη. 

Και φτάνουμε στην πλατεία Αριστοτέλους.

Προσδίδει μια αριστοκρατία...είναι τα διατηρηταία κτίρια με την νεοκλασική αρχιτεκτονική;δεν ξέρω...

πάντως είναι τόσο επιβλητική η ομορφιά της....

και η αύρα της σου φέρνει μυρωδιές τόσο ιδιαίτερες...

όσο και τα τσουρέκια Τερκενλής 

που θα συναντήσεις σε μια από τις γωνίες της.

ΤΑ ΛΑΔΑΔΙΚΑ

Πολλά τραγούδια έχουν γραφτεί για την Θεσσαλονίκη και άλλα τόσα για τα λαδάδικα....

                                                           Η παλιά νότα του κέντρου..με το πλακόστρωτο κάτω...και πλέον παντού κέντρα διασκέδασης..     Αλλά αυτό που αξίζει είναι τα φαγάδικα που κρατιούνται από τότε, όπως και τα γνωστά σε όλους τους Θεσσαλονικείς μπακαλιαράκια...

Ας πάμε όμως και λίγο πιο ψηλά....Στα στενάκια της άνω πόλης, στο επταπύργιο της..εκεί όπου ο χρόνος νιώθεις ότι σταμάτησε, από μια ευρωπαική πόλη του 2011 έχεις μεταφερθεί δια μαγείας στην εποχή του 70...μονοκατοικίες χτισμένες πάνω σε λόφο, κάτω πλακόστρωτο που σου θυμίζει τις παλιές καλές ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες, πολύ μικρά γραφικά στενάκια και τέλος τα επιβλητικά κάστρα να σου θυμίζουν την ιστορία της, τους πολέμους της, τα βάσανά της..

Και στο τέλος της βόλτας κάθεσαι σε ένα από τα πολλά μικρά μαγαζάκια με τους ωραίους τουσ μεζέδες και το ρεμπέτικο άκουσμα...