"Το βαλσάκι της Δάφνης". στίχοι

Το ακυκλοφόρητο τραγούδι του τροβαδούρου του έρωτα, Φοίβου Δεληβοριά. Γραμμένο για άλλη μια κοπέλα, που βρέθηκε στο δρόμο του. 

Εθνι-κιτς: Ένας παράδοξος συλλογισμός

Οι έλληνες δεν αγαπάμε τη χώρα μας, τουλάχιστον όχι όπως θα ‘πρεπε.-

 (Όχι, δε γράφω την στήλη πολιτικά&διάφορα στο περιοδικό των Κλούβιων-Αυγών. Ένας φυσιολογικός άνθρωπος είμαι, μάλιστα θεωρώ πως έχω ανοιχτούς ορίζοντες.)

Η αμφιβολία

Η ‘εναλλακτική’ μου πλευρά δε θα έπρεπε να μου επιτρέπει τέτοιες σκέψεις, αναλογίζομαι. Τζάμπα πήγαν τόσα χρόνια γαλούχησης και μύησης σε έναν αρνητισμό, απέναντι σε όλο το σύστημα;

Τζάμπα και οι ατελείωτες συζητήσεις, υπό τον ήχο του Μάλαμα και άλλων έντεχνων;

Τίποτα δεν πήγε χαμένο. Τα ερεθίσματα αυτά συνέβαλαν στο να δομήσω μια ολοκληρωμένη άποψη για το κοινωνικό-πολιτικό γίγνεσθαι. Με άλλα λόγια να καταφέρω να δω το ποτήρι μισογεμάτο.

Η αφορμή

Στον περίπατο μου στην αγγλική πρωτεύουσα συνάντησα ένα μαγαζί-πανηγύρι με τα όλα του. Το κόκκινο-μπλε της Βρετανικής σημαίας στο μεγαλείο του. Ένα μαγαζί αφιερωμένο στην αγγλική.. κουλτούρα. Η εθνική περηφάνια στο ζενίθ.

«Μπουτάρεια»

Κύριε Δήμαρχε,

καταρχήν σας ευχαριστούμε. Από μόνη της η αντικατάσταση του νυν ισοβίτη και πρώην δημάρχου με εσάς ήταν ανάσα φρέσκου αέρα για την πόλη –Αλληλούια. Βεβαίως, δεν είμαι σίγουρη για το αν αυτό πιάνεται ως κομπλιμέντο. Η ζυγαριά, εύκολα, γέρνει υπέρ όποιου απλά ΔΕΝ είναι ο κ. Παπαγεωργόπουλος.

Φέρατε έναν ευρωπαϊκό αέρα στην, κατά βάθος, συντηρητική πόλη μας. Η εκκεντρικότητα σας έγινε θέμα συζήτησης ακόμα και από το διεθνή Τύπο, ενώ η αναγόρευση σας ως Δήμαρχο του μήνα Οκτώβρη έκανε γνωστή τη Θεσσαλονίκη παγκοσμίως. Εμάς μάλλον μας αρέσει αυτό το look του ρέμπελου, αν μη τι άλλο μας ταιριάζει. Άλλωστε, έχουμε συνηθίσει και σε εξαντρίκ εμφανίσεις τύπου Ζορρό, δε πτοούμαστε. Αγαπημένο

Τέχνη vs Ρατσισμός

Η οικονομικό-κοινωνική κατάσταση παγκοσμίως είναι σε θέση να θρέψει κατά τι παραπάνω τις ακραίες συμπεριφορές. Είναι σε θέση να δώσει περίοπτη θέση στο μίσος, στο ρατσισμό αλλά και σε φαινόμενα βίας. Η τέχνη, παραδοσιακά, αποτελεί ένα μέσο αφύπνισης του νου αλλά και μετάδοσης ηχηρών μηνυμάτων, του κοινωνικό-πολιτικού πεδίου. Τι καλύτερο λοιπόν από το να ενωθούν δεκάδες ταλαντούχα χέρια, με μόνο σκοπό την καταστηλίτευση των ρατσιστικών συμπεριφορών!

Το 1againstracism.gr ζήτησε από δώδεκα Έλληνες σκιτσογράφους να συμμετάσχουν για έναν κοινό σκοπό, για έναν κόσμο χωρίς ρατσισμό, μίσος και φυλετικές διακρίσεις. Οι δημιουργοί αφιέρωσαν τα παρακάτω έργα στην εκστρατεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες κατά του ρατσισμού, με σύνθημα το εξής: «Και 1 θύμα ρατσιστικής βίας είναι πολύ!»

του Πέτρου Ζερβού

του Δημήτρη Γεωργοπάλη 

La surconsommation

Ένα βίντεο, πολλές εικόνες, χίλιες λέξεις..

μια πραγματικότητα που όλοι γνωρίζουμε, δοσμένη σχεδόν ποιητικά.

Η τελευταία σκηνή σε κάνει να φαντάζεσαι τι έπεται. Μια ανακύκλωση των πάντων, αλλιώς και η ώρα της εκδίκησης.

Πατήστε ΕΔΩ.

Wealth Inequality in America

Πολιτική και Οικονομία...


Και αυτό εστί καπιταλισμός!

''Όχι...δεν ενδιαφέρομαι''

Η αμήχανη στιγμή που έχεις ανοίξει την πόρτα...και στέκεται εκεί μπροστά σου έτοιμη να ρίξει τα πυρομαχικά της.

Κουρασμένη και απογοητευμένη από τους ανθρώπους που δεν την καταλαβαίνουν, που δεν νιώθουν αυτό ακριβώς που νιώθει και εκείνη και που θα της κλείσουν την πόρτα στην μούρη για ακόμη μια φορά.

'Όχι δεν ενδιαφέρομαι'' είπα απευθείας για να μην τα λέει τσάμπα ..και ο πόλεμος είχε ήδη ξεκινήσει μόνο που εγώ δεν το ήξερα ακόμα.

''Γιατί ξέρετε τι θέλω να σας πω;'' η απάντηση της. Με αποστόμωσε. Ήξερα ακριβώς τι ήθελε και ήξερα επίσης ότι, ότι και να μου έλεγε δεν θα με έπειθε.

"Περπατώ-περπατώ μες στα .. Λαδάδικα"

Πριν λίγα χρόνια έλεγαν πως η Βαλαωρίτου ήταν τα νέα Λαδάδικα, ο τροχός όμως γύρισε  και τώρα πια τα Λαδάδικα είναι ξανά η παλιά καλή γειτονιά που όλοι γνωρίζουμε, ανανεωμένα κατά τι, ΚΑΙ η νέα Βαλαωρίτου, όλα σε ένα. Όσοι μαγαζάτορες ήταν μέσα στα πράγματα προέβλεψαν αυτήν την καθοδική κίνηση των μαγαζιών και μετατόπισαν το κέντρο βάρος της επιχείρησης  τους λίγο χαμηλότερα. Ακριβώς κάτω από την Πολυτεχνείου.

Δεν πάει πολύς καιρός που έκανα βόλτα μέσα στα γραφικά στενάκια, σκοτώνοντας χρόνο κυρίως. Είχα και μια φωτογραφική μηχανή στα χέρια.. έτσι ξεκίνησα να βγάζω φωτογραφίες. Σταμάτησα μόνο όταν είχα βγάλει, σχεδόν, όλα τα κτίρια μέσα στη λαϊκή συνοικία.

Μπαίνοντας από την είσοδο επί της Σαλαμίνος, εκεί δίπλα στον παλιό Κρικέλα, συναντάμε πανέμορφα κτίρια, με ενδιαφέρον εσωτερικό- τα περισσότερα.

Διασχίζοντας την πόλη

Κάθε μέρα παίρνω το λεωφορείο. Δεν είναι που είμαι οικολόγος, είναι που το κάνω κι από ανάγκη. Η διαδρομή μου ξεκινάει από στάση Ανάληψη, αλλιώς κόλαση του μετροπόντικα, και τελειώνει στα, πάλαι πότε λαϊκά, Λαδάδικα, στην Πλατεία Εμπορίου. Έτσι, για να βρισκόμαστε όλοι στην ίδια σελίδα.

Όταν πρόσφατα με ρώτησε μια τρελή φίλη μου φωτογράφος, ποιες εικόνες της ημέρας μου θα κατέτασσα ως τις αγαπημένες μου, κατευθείαν απάντησα.. «την πρωινή διαδρομή με το τριάντα εννιά». Μου βγήκε αυθόρμητα. Ο κόσμος βιαστικός, οι διαθέσεις πολλές, οι απρόσμενες επαφές, μετά από φρένο του οδηγού, ακόμα παραπάνω. Η θέα της πόλης γοητευτική. Το πανέμορφο κτίριο του νηπιαγωγείου κοντά στη στάση Λαογραφικό μουσείο, το ερημωμένο Ιταλικό προξενείο και το υπό κατάληψη παλιό σχολείο είναι μερικά από αυτά που κοιτάω, ενώ ακούω την καθιερωμένη playlist μου.

Σε ισπανικό mood

(από Cityportal// by MeetDodo)

  

«Tu me estas dando mala vida, Yo pronto me voy a escaper»… θα μπορείς να τραγουδάς με ευκολία, ενώ παράλληλα θα καταλαβαίνεις τι πάει να πει ο ποιητής. Πως; Με το Castellano. Πρόκειται για ένα site, το οποίο προσφέρει δωρεάν εκμάθηση Ισπανικών από τον ίδιο σου τον καναπέ. Δε χρειάζεται να αναφερθώ στην ευκολία του ζητήματος, ούτε καν στην καταπληκτική ευκαιρία για εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας-κουλτούρας, που μας προσφέρει η διαχειριστική ομάδα του ιστότοπου, καθότι είναι προφανές. Τέτοιες πρωτοβουλίες χρειαζόμαστε, τέτοια άτομα μας λείπουν, τέτοια όρεξη και πάθος θέλουμε να βλέπουμε. Μιλώντας με την Ελένη και το Δημήτρη για το διαδικτυακό ιστότοπο που διατηρούν, το Castellano.. 

Cityportal: Αρχικά, πες μας λίγα λόγια για σένα και για τους υπόλοιπους διαχειριστές του Castellano! 

Castellano: Οι κύριοι διαχειριστές της σελίδας είμαστε ο Δημήτρης (τεχνική διαχείριση) και η Ελένη (γενική διεύθυνση). Είμαστε ζευγάρι και στην πραγματική ζωή. Επίσης, σαν ντουέτο, έχουμε και το www.indiankitchen.gr για την Ινδική κουζίνα. Ο Δημήτρης έχει και το μουσικό του site, σαν καλλιτέχνης, το www.meet-sos.gr . 

«Διαδραστικός και Δωρεάν, τρόπος εκμάθησης Ισπανικών»

Γράφει η Α. Παναγιωτοπούλου, στο CityPortal. (αλλιώς και MeetDodo :p )

Θέλεις να κάνεις κάτι παραγωγικό με το χρόνο σου. Αυτό είναι το μόνο δεδομένο. Μεταξύ μας, αν κυμαίνεσαι στην, κατά τα άλλα, παραγωγική ηλικία αυτών που έχουν τελειώσει μία σχολή και ψάχνονται, πιθανότατα μεγάλο κομμάτι της ημέρας σου να παραμένει.. κενό. Δε φταις εσύ, μάλλον, είναι που ακολουθείς το γενικότερο ρεύμα! Πιθανότατα βέβαια να είσαι οποιασδήποτε ηλικίας και να έχεις δίψα για μάθηση. 

Ως γνωστόν, το μυαλό δεν ησυχάζει, έτσι ο τρόπος που βρήκα εγώ, για να εκτονώσω την ανεκμετάλλευτη δημιουργικότητα μου είναι να μάθω μια ξένη γλώσσα, στην προκειμένη περίπτωση Ισπανικά. 

Ξέρω, πολλοί το κάνουν, δεν πάω να πω το αντίθετο ή ότι ανακάλυψα καμιά καινοτομία. Αυτό όμως που είναι άξιο σημασίας, όμως, είναι το «τζάμπα» του θέματος. Και έρχομαι να αναρωτηθώ, ενώ παράλληλα απευθύνομαι σε όλους εσάς: τους χαλεπούς αυτούς καιρούς, ποιος έχει σκοπό να ξοδέψει παραπανίσια για την εκμάθηση μια ξένης γλώσσας, χωρίς ιδιαίτερο σκοπό; Για να μην αναφερθώ στην ευκολία, του να παρακολουθείς μαθήματα από το σπίτι. 

George_Lapatas ®

by GeorgeLapatas

O Γιώργος είναι ένα παιδί, γιατί εμένα πιο πολύ παιδί μου θυμίζει, ιδιαίτερα ενεργητικό, δραστήριο ενώ γενικά

 σταματημό ΔΕΝ έχει. Καλλιτεχνική φύση και ιδιαίτερος από πάντα, ήταν επόμενο να ασχοληθεί με ότι ακριβώς

 καταπιάνεται τώρα. Ιδιαίτερη παρέα ποτέ δεν κάναμε, καθώς ήμαστε παλαιοί συμμαθητές :P, όμως πάντα του

 είχα μια συμπάθεια, εξ ου λοιπόν και αυτό το αφιέρωμα!!

Γεννημένος το 1986 στη Θεσσαλονίκη ξεκινάει από μικρή ηλικία να ασχολείται με το design. Από το σχολείο,

 καταπιάνεται για πρώτη φορά με το σχεδιασμό του εξωφύλλου του σχολικού περιοδικού. Έχοντας πλέον

 καταλάβει τι του αρέσει το 2004 μπαίνει στην Αρχιτεκτονική Ξάνθης, όμως

 όπως κάθε καλλιτέχνης που σέβεται τον εαυτό του, αποσπάται από διάφορα άλλα και η σχολή μπαίνει σε

o HoneyBadger- "that sleepy fuck"

Στο 2.35 λεπτό..

                                      

Awwwww..

χαχαχαχα

The paperman...

The Paperman... #love #sweet #romance #smile


-Πόσο αγαπώ τις ταινίες μικρού μήκους

Dream come true.

Πάτα εδώ -> Dream come true.

Φάρσα ala Japanese thriller

Στο παρακάτω video παρακολουθείτε μια φάρσα βγαλμένη από.. ιαπωνικό θρίλερ.. Στο ρόλο του τρομακτικού παιδιού ένα, κατά τα άλλα γλυκύτατο κοριτσάκι..

                                                                   Πατήστε  εδώ

If Sharks were Men....

Λίγο λιμανίκι -λίγο αποθήκη. σαλονίκη

Χθες ήταν η δεύτερη μέρα του 53ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και ως είθισται ο κόσμος ξεχύθηκε στο κέντρο! Μμμμ έχω ήδη βάλει αρκετές ταινίες στο μάτι...

... Γύρω στις 9.00, μετά από ένα αναζωογονητικό περίπατο στο πανέμορφα ανακαινισμένο λιμάνι,  αράξαμε λίγο ανάμεσα από τις ελιές στο τέλεια σχεδιασμένο deck με μια μπύρα στο χέρι και στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε στην Αποθήκη С για να συνεχίσουμε κι εκεί το ποτάκι μας υπό τον ήχο των Souljazz Orchestra.

 Τελικά για να πω την αλήθεια δεν πρέπει να παρακολουθήσαμε αυτούς... οι ήχοι μου έκαναν πιο reggae..όχι φυσικά ότι είχα άμεση θέα στη σκηνή.. όπως είπα και πριν ο κόσμος έρεε άφθονος!

Φεύγοντας πήραμε το δρόμο για λίγο παραπάνω και μπήκαμε λίγο στο Παρτιζάν, το opening του οποίου έγινε την Παρασκευή με μεγάλη επιτυχία. Εκεί, λόγω οικογενειακών-σχεδόν γνωριμιών με το barman ήπιαμε και ένα γευστικότατο cocktailακι ,ξέρω θα μου πείτε τίποτα άλλο κάνετε τέλοσπάντων??!! Συγκεκριμένα, raspberry daquiri ;)

Γυρνώντας, λοιπόν, σπιτάκι μου κατά τις 2 περίπου σκέφτηκα πόσο ωραία είναι να βγαίνεις πιο νωρίς.. να έχεις όλη την ώρα μπροστά σου και να βολτάαααρεις έχοντας φυσικά τη σωστή παρέα ;)

Τέλος, κυρία "Ξέρεις εσύ" σου αφιερώνω το Σαββατόβραδο μου έτσι για να ξορκίσεις τις μούχλες και τις ρούχλες..!! Γιατί, μπορεί η πόλη μας να μην είναι Ευρωπαϊκών προτύπων, τουλάχιστον όσον αφορά στον πολεοδομικό της σχεδιασμό, όμως  το κέφι και η πρωτοβουλία μας περισσεύει τον τελευταίο καιρό (όλως παραδόξως!) και η πόλη έχει παραπάνω από αρκετά να προσφέρει...

Πάρτε μια μικρή δόση παρακάτω...

Αναλυτικά για το Φεστιβάλ Κινηματογράφου πατήστε εδώ:

http://tiff.filmfestival.gr/default.aspx?lang=el-GR&loc=14&page=1047

Επίσης περιμένουμε και το Φεστιβάλ Μουσικής και Κινηματογράφου:

http://www.ipolistonkosmo.gr/allmusic.php?selectgener=4&selection=5274

Στα πλαίσια του φεστιβάλ Κινηματογράφου το СineDoc παρουσιάζει 10 βραβευμένα ντοκυμαντέρ από τις 30 Σεπτεμνρίου μέχρι τις 26 Δεκεμβρίου. Οι προβολές θα είναι κάθε Κυριακή και Τετάρτη στο Ολύμπιον.

http://www.filmfestival.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=582&tributeid=181&categ_page=172

Πλήρης ατζέντα πολιτισμικών δρώμενων:

http://www.ipolistonkosmo.gr

και....χάρτης δραστηριοτήτων για Σαλονίκη, ο,τι πρέπει να γνωρίζει ένας τουρίστας στην πόλη μας.(σε περίπτωση που ... εμ δε ξέρω, απλά μου άρεσε!!) 

http://www.thessaloniki360.com/map/

σπίτιους...εξωσπίτιους..μούχλιους...ή έξοδους...; πολύ δύσκολους...

Πολλές ωραίες Παρασκευιάτικες καλημέρες...

Σήμερα καθημερινή...και δεν προέκυψε κάποια δουλειά...ευκαιρία να λιώσω στο κρεβάτι σαν άρρωστη με την χουχουλιάρικη κουβέρτα μου και το pc στην αγκαλιά...

Ξέρεις..πως κάνεις τις Κυριακές...ε έτσι...νιώθω την αύρα ης Κυριακής που ελπίζω βέβαια μέχρι το βράδυ να μου φύγει γιατί έχω υποσχεθεί έξοδο...

Δεν ξέρω αν βλέπετε όλοι κάποια αλλαγή στον εαυτό σας..πάντως εγώ παιδιά δεν έχω καμμία σχέση με πριν...γιατί πριν κάποιο καιρό γνώρισα την φίλη μου, την Μουχλα..και μπορώ να πω ταιριάξαμε γάντι...κολλητιλίκια τρελά σας λέω...κάθε απόγευμα μαζί  να διαβάζουμε αγγλικά και να παίζουμε παιχνίδια στον υπολογιστή -ξες αυτά τα καμένα του φεισμπουκ που κάθεσαι σαν καθυστερημένο μπροστά στην οθόνη και φυτεύεις δέντρα-...μετά το βράδυ μαζί ξανά κλεισμένες σε ένα δωμάτιο -ή στο σαλόνι για να αλλάζουμε παραστάσεις- να βλέπουμε το νέο πρόγραμμα της νετ (παρεπιπτόντως έχει καταπληκτικές σειρές-χωρίς διαφημίσεις..μπράβο την νετ)...μερικές φορές είχαμε και παρέα την μητέρα μου...αλλά γενικά κώλος και βρακί...αφού αν έβγαινα με τις παλιές μου φίλες μου έλειπε η γλυκιά μου...-ναι η κατάσταση ήταν σοβαρή-.

Μετά από 1 μήνα και κάτι της γνωριμίας μας όμως διαπίστωσα ότι μου έχει δημιουργήσει προβήματα στον γενικό περίγυρο..στην αρχή δεν το αντιλαμβανόμουν αλλά τώρα σιγά σιγά διαπίστωσα ότι προσπαθεί να με μονοπωλήσει (όχι δεν είμαι μεγάλη ψωνάρα) .-όλο σκηνές ζηλοτυπίας και προκειμένου να μην την αφήσω όλο προφάσεις έβρισκε..μια είσαι κουρασμένη, μια δεν έχεις λεφτά..μια πουυυ να βγαίνεις τώρα μέσα στο κρύο με τα λεωφορεία και τέτοια-..και όχι τίποτα αλλά πιάνανε τα κόλπα της η καπάτσα...αλλάαα...ξύπνησαν οι σκλάβοι Μουχλάκι...

Όποτε αποφάσισα ότι πρέπει σιγά σιγά να απομακρυνθώ,πολύ διακρητικά για να μην την πληγώσω κιόλας...

Θα είναι δύσκολο στην αρχή μακριά της...αλλά κάθε αρχή και δύσκολη που λένε...

Εχθές..σε ένα τραπέζι με μια φίλη..αρχικά για καφέ και μετά συνέχεια για ποτό...συζητήσεις επί συζητήσεων...μασάλια...γέλια..όνειρα πάνω στο τραπέζι..ερωτικές ανησυχίες-κουτσομπολιά...

Τελικά δεν είναι και  άσχημα.... ;-)

                                                                                      ..........και έπεται συνέχεια....

VS

         

Και επίσης...ξέχασα να αναφέρω...μην τρομάξετε με το χθεσινό ποστ..ήταν απλά μια στιγμή έκρηξης...