Μετά από κάθε περίοδο γκρίνιας, μίρλας, κακής διάθεσης και όλων των συναφών έρχεται η μαγική στιγμή που συμβαίνει κάτι πολύ καλό και όλα έρχονται τα πάνω κάτω... Ξαφνικά πολλά μικρά όμορφα πράγματα αρχίζουν να συμβαίνουν. Συνειδητοποιείς ότι έχεις κάνει όλα αυτά που έχεις υποσχεθεί στον εαυτό σου ότι θα κάνεις, σου δίνεται η ευκαιρία να κάνεις το όνειρο σου πραγματικότητα και άνθρωποι που σημαίνουν πολλά για σένα σου δείχνουν ότι σε σκέφτονται και σε νοιάζονται.Ε τότε είναι η στιγμή που βάζεις ράντομ τραγούδια ν' ακούγονται στη διαπασόν και αρχίζεις να χοροπηδάς με ένα ηλίθιο χαμόγελο της κρεστ μέσα στο σπίτι σου και δεν έχεις σταματημό.
Κάποιοι με λένε ενθουσιώδη... Είμαι και φαίνομαι λοιπόν!!!!
Τι ωραίο συναίσθημα να ακούς μία μουσική που σ' αρέσει για πρώτη φορά... τόσο ωραίο που εύχεσαι κάθε φορά να μην την είχες ακούσει για να τη χαρείς όπως την πρώτη σου φορά... Ακολουθεί ένα τραγούδι που με ενθουσίασε και με χαροποίησε πολύ μία συννεφιασμένη μελαγχολική ημέρα! Εύχομαι να μην έχετε ιδέα για ποιο τραγούδι μιλάω!! Σας φιλώ από τη μακρινή Ισπανία
ΥΓ Θεοί το συγκρότημα έτσι; Πώς θα γίνει να τους φέρουμε Θεσσαλονίκη; :D
Ένας θεσμός που έχει αφήσει το στίγμα του στη Βόρεια Ελλάδα. Το Μουσικό Χωριό που πραγματοποιείται κάθε χρόνο στον Άγιο Λαυρέντιο στο Πήλιο. Σημείο συνάντησης φίλων της μουσικής με πολυπολιτισμικό background, μουσικά workshops, ανταλλαγή ιδεών κ.α. θα σας μείνουν αξέχαστα αν αποφασίσετε να το επισκεφτείτε! Προς το παρόν πάρτε μια γεύση με το παρακάτω videο:
Δεν έχετε εξεταστική ή έχετε και κουραστήκατε από το διάβασμα; Ένα παιχνίδι για τη διατροφή και τα τοπικά προϊόντα της Θεσσαλίας με το οποίο και θα χασομερήσετε, αλλά θα μάθετε κιόλας! Α-ΤΡΩ-ΤΟ (Αν ΤΡΩγαμε ΤΟπικά προϊόντα)
Και ναι... βρήκα χρόνο να ξαναγράψω!!! Είμαι σίγουρη ότι η απουσία μου ήταν αισθητή σε όλους τους φανατικούς αναγνώστες μου :P αλλά δε θα ήμουν καθόλου εντάξει αν δε μοιραζόμουν μαζί σας τι με κράτησε μακριά από τη μεγαλύτερη εξάρτησή μου (υπολογιστή+ίντερνετ)... Αφιερωμένη η ιστορία μου σε όλους τους αλληλέγγυους πολίτες που έχουν ξοδέψει έστω και μία ώρα να περιμένουν σε ουρά σε κάποια υπηρεσία!
Η φετινή χρονιά ξεκίνησε ελπιδοφόρα. Ναι! Επιτέλους θα πραγματοποιήσω ένα όνειρο μου! Θα φύγω για μερικούς μήνες στο εξωτερικό! Πόσο αφελής ήμουν... δεν είχα ιδέα τι μανούρα έχει η προετοιμασία για ένα τέτοιο εγχείρημα...
Πρώτη μου σκέψη ήταν... "Τι δουλειές θα πρέπει να έχω κάνει πριν φύγω έτσι ώστε να μην έχω καμία εκκρεμότητα πίσω π.χ. με την εφορία; ή έστω για να μην επιβαρύνω τους γονείς μου να τρέχουν στις διάφορες υπηρεσίες;"
1. Εφορία. Φυσικά όπως όλοι ξέρετε χρειαζόμαστε όσοι κάνουμε Φορολογική Δήλωση ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟ. Πείτε μου ρε παιδιά πότε το είπαν στις ειδήσεις, στα ραδιόφωνα κλπ κλπ; Που κάθε μέρα πήζουμε στις ειδήσεις και στη μιζέρια και μία ενημέρωση της προκοπής δε γίνεται! Φυσικά Κλειδάριθμο έπρεπε να πάρουμε μέχρι το τέλος του χρόνου... Άντε και εγώ κακώς και δεν το ήξερα.... Οι καημένοι άνθρωποι που χρειάστηκε ας πούμε μέσα σ αυτόν το μήνα να βγάλουν ΑΦΜ άρα και κλειδάριθμο δε θα του το δίνουν; ΕΛΕΟΣ!
2. Ασφάλιση. Καλό είναι όποιος φύγει για το εξωτερικό να έχει την ευρωπαϊκή κάρτα ασφάλισης για να μπορεί να έχει ιατρική περίθαλψη. Ακούγεται τόσο απλό και όμως...!!!
Ενημέρωση σε όλους τους 25χρονους που μέχρι φέτος ήταν ασφαλισμένοι σε έναν από τους γονείς τους... Όταν με το καλό γίνεις 25 ή πιάσεις δουλειά και ασφαλίζεσαι μόνος σου ΠΡΕΠΕΙ να διαγραφείς από την ασφάλεια των γονιών σου. Φυσικά, η Ελλάδα ακόμα χρησιμοποιεί παραδοσιακούς τρόπους αρχειοθέτησης οπότε αυτό δεν μπορεί να γίνει ηλεκτρονικά...
Χαρακτηριστικό παράδειγμα το Δημόσιο. Πήγα 11 η ώρα μετά τις δουλειές μου να διαγραφώ από το φορέα... Τα νούμερα όμως είχαν ήδη τελειώσει. Συγγνώμη, δηλαδή.... εγώ που εργάζομαι Δευτέρα με Παρασκευή από τις 9 μέχρι τις 4 (τυχαίο παράδειγμα) πώς ακριβώς θα χρησιμοποιώ όλες αυτές τις υπηρεσίες; Πρέπει να παίρνω άδεια; Και πώς είναι δυνατόν το ΙΚΑ, η εφορία κλπ κλπ να είναι γεμάτα κόσμο τα πρωινά; Κανείς δε δουλεύει; Πόσοι συνταξιούχοι υπάρχουν;
Και τώρα που είπα συνταξιούχοι... ας μου εξηγήσει κάποιος κάτι... Γιατί πρέπει να εγκρίνουμε τα βιβλιάρια υγείας μας κάθε χρόνο; Ειδικά οι συνταξιούχοι... ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ... Ήμαρτον Θεέ... Οι καημένοι οι παππούδες που χρειάζονται και συνέχεια φάρμακα κάνουν ουρές να εγκρίνουν τα βιβλιάριά τους. Για μια σφραγίδα τεράστιες ουρές κάθε Γενάρη...
Αφού ξοδέψω 2-3 μέρες για να πάρω ένα χαρτί διαγραφής (το οποίο επαναλαμβάνω θα έπρεπε να γίνεται αυτόματα είτε με το που κλείνω τα 25 είτε με το θάνατο μου -φτου φτου-) πρέπει να επισκεφτώ το ΙΚΑ. Τι ωραία τι καλά θα πάμε εκδρομή! Με λούζει κρύος ιδρώτας δύο μέρες πριν. Πρώτα θα πας στο Μητρώο μου είπαν να βγάλεις βιβλιάριο.. μπορεί βέβαια να μη γίνεται σε όλα τα υποκαταστήματα ΙΚΑ οπότε μπορούν να σε στείλουν στα κεντρικά στην Αριστοτέλους. Τυχερή θα σαι αν θα σου πάρει μόνο μία βδομάδα...
Αφού τελειώσεις με όλα αυτά κάνεις μία αίτηση για να βγάλεις την Ευρωπαϊκή Κάρτα Ασφάλισης.... Παίρνει από 2 λεπτά μέχρι 1 μήνα. Αααα... και σε περίπτωση που πουν να σου τη στείλουν με κούριερ να έχεις προνοήσει να έχουν την τελευταία σου διεύθυνση και όχι αυτή της πρώτης σου δουλειάς!
3. Το καινούριο δίπλωμα... Για όσους έχουν ακόμα τη ροζ κάρτα δίπλωμα και όχι τη ντιζαϊνάτη καρτούλα... 65 ευρώ τα παράβολα για να σου αλλάξουν την κάρτα. Αναγκαστικά πας σε μια σχολή οδηγών για να τη βγάλεις. Τσουπ σκάσε 15 ευρώ επιπλέον για τη δουλειά. Τσουπ και 10 ευρώ για τη φωτογραφία... 90 ευρώ δηλαδή το δίπλωμα... Τι φταίω ρε φίλε να πληρώσω 90 ευρώ επειδή ξεχάσατε να βάλετε λατινικούς χαρακτήρες στα παλιά διπλώματα; ΓΕΛΟΙΟΙ!!! Καλά για να μην αναφέρω ότι σκας 80 ευρώ στη σχολή οδηγών ΜΑΥΡΑ και δε σου δίνουν ούτε ένα χαρτί του κώλου που να αποδεικνύει ότι τους τα έδωσες. Και αν πεις και κάτι ακούς και το αστείο: "Μην ανησυχείς, εμπιστεύσου τη σχολή μας!!!". ΓΙΑΤΙ ΣΑΣ ΗΞΕΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΧΘΕΣ ΝΑ ΣΑΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΩ; Και φυσικά με το μηδαμινό ποσό των 90 ευρώ πρέπει να περιμένεις 1,5 μήνα για το καινούριο σου δίπλωμα... Το σύστημα κολλάει!!!!
Ουφφφφφφφφ... αυτά! Αν όλα πάνε καλά σε 2 μήνες θα τα έχω καταφέρει και θα φύγω ήρεμη! Για όσους θέλουν μία πιο ζωντανή εικόνα της κατάστασης ακολουθεί σχετικό βίντεο...
Και τέλος ένα σύνθημα που όλους μας ενώνει... Μηλιώκα είσαι ΘΕΟΣ!
Μιας και ξεκινήσαμε με τα ισπανικά... ας δούμε και λίγο θέατρο!
«…
είναι το σχέδιο ενός μεγάλου δράματος. Δεν έβαλα μέσα σ’ αυτό παρά τις
αναγκαίες λέξεις για να διαγράψω τα πρόσωπα.»
(Φ. Γκ. Λόρκα)
Η
«περιπέτεια» του Δον Περλιμπλίν που αγάπησε χωρίς να το καταλάβει την πανέμορφη
αλλά άπιστη Μπελίσα. Ο «απατημένος σύζυγος», ένας αγαπημένος ρόλος της
κωμωδίας, ιδωμένος από μια ανατρεπτική σκοπιά. Μια ερωτική ιστορία όπου αυτά που
δεν λέγονται είναι πιο εκκωφαντικά από αυτά που ακούμε. Δυο ήρωες που αναζητούν
απεγνωσμένα τον εαυτό τους και… τέσσερις ηθοποιοί που ψάχνουν την αλήθεια όπως
τη «λεν τα παραμύθια».
Ένα τραγουδάκι για να μας κλείσει όμορφα η βδομάδα! Αφιερωμένο σε όσους/όσες τους αρέσει η φωτογραφία
I had ducked out of the rain Into Maria's wedding day And I sat there with her friends And with her family And I was happy
I wasn't someone they'd invite Because I didn't know the groom Or know the bride But when I stood next to her brother For the photograph He was laughing
Take another picture with your click, click, click, click camera
Sure, I've got pictures of my own Of the people and the places that I've known Here's one: I'm carrying your suitcase Outside of Alphabet City
But in someone else's life Where Maria is a wife I'm on the mantle in the corner of the photograph Smiling pretty
Take another picture with your click, click, click, click camera
Are you tired of where you've gone? And you think you might belong In a moment when you step out of the rain? And you've ended up in someone else's frame? And they're memory now is never quite the same And they never even thought to ask your name
Take another picture with your click, click, click, click camera
Μετά από κάθε περίοδο γκρίνιας, μίρλας, κακής διάθεσης και όλων των συναφών έρχεται η μαγική στιγμή που συμβαίνει κάτι πολύ καλό και όλα έρχονται τα πάνω κάτω... Ξαφνικά πολλά μικρά όμορφα πράγματα αρχίζουν να συμβαίνουν. Συνειδητοποιείς ότι έχεις κάνει όλα αυτά που έχεις υποσχεθεί στον εαυτό σου ότι θα κάνεις, σου δίνεται η ευκαιρία να κάνεις το όνειρο σου πραγματικότητα και άνθρωποι που σημαίνουν πολλά για σένα σου δείχνουν ότι σε σκέφτονται και σε νοιάζονται.Ε τότε είναι η στιγμή που βάζεις ράντομ τραγούδια ν' ακούγονται στη διαπασόν και αρχίζεις να χοροπηδάς με ένα ηλίθιο χαμόγελο της κρεστ μέσα στο σπίτι σου και δεν έχεις σταματημό.
Κάποιοι με λένε ενθουσιώδη... Είμαι και φαίνομαι λοιπόν!!!!
Υ.Γ. Ας αρχίσουν οι χοροί με αυτό το τραγούδι (ράντομ ως συνήθως). Ελπίζω να σας μετέφερα τη θετική μου ενέργεια!
Τέτοιες μέρες πέρσι τις πέρασα στη Μαδρίτη με μια πολύ αγαπημένη φίλη... Άπειρες ώρες συζητήσεων για το τι θέλω να κάνω στη ζωή μου, πώς θα το κάνω, τι μ' έχει επηρεάσει στις αποφάσεις μου μέχρι τώρα, τι με καθορίζει ως προσωπικότητα... Αυτά είναι... κρασάκι, μουσικούλα και αμπελοφιλοσοφία μέχρι το πρωί!
Ένα βίντεο λοιπόν, το οποίο το έχω πολυ-συζητήσει με τους δικούς μου ανθρώπους και κατά καιρούς ξαναβλέπω και εμπνέομαι:
Εύχομαι σε όλους και όλες κάθε χρόνο και πιο κατασταλαγμένοι!!!
Πλησιάζοντας στο 2012 αρχίζω να σκέφτομαι τους στόχους μου για την καινούρια χρονιά (ναι, φτιάχνω κάθε χρόνο λίστα με New Year's Resolutions!). Να κάτι που θα λάβω σίγουρα υπόψη! Τελικά τα διαγράμματα βοηθάνε πολύ στην κατανόηση νοημάτων...
Μία φίλη θέλησε να μοιραστεί κάποιες σκέψεις της μαζί μας... απλώς αγγελιοφόρος της Γεωργίας λοιπόν γι αυτήν τη φορά...! Ευχαριστούμε πολύ!!!!
Κάθε
χρόνο, αυτή τη συγκεκριμένη περίοδο λίγο πριν τα Χριστούγεννα, με κατακλύζει
ένα συναρπαστικό συναίσθημα μελαγχολίας. Μια μελαγχολία που μου βαραίνει την
καρδιά και μου αποπροσανατολίζει την σκέψη. Κι όσες φορές κι αν προσπάθησα στο
παρελθόν να καταλάβω τι είναι αυτό που μου προκαλεί αυτό το συναίσθημα κατέληξα
σε αδιέξοδο.
Ωστόσο, αυτή τη φορά η μελαγχολία δεν ήρθε. Δεν την άφησα εγώ να έρθει.
Πριν
μέρες έπεσε στα χέρια μου ένα ποίημα που απλά μου είπε αυτό που ήθελα να
ακούσω…
«Αργοπεθαίνει»- Πάμπλο Νερούδα Αργοπεθαίνει αυτός που δεν ταξιδεύει, που δεν διαβάζει, που δεν ακούει μουσική, που δεν βρίσκει χαρά για τον εαυτό του. Αργοπεθαίνει αυτός που καταστρέφει την αυτοεκτίμησή του, που δεν αφήνεται να βοηθηθεί. Αργοπεθαίνει αυτός που γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, αυτός που δεν αλλάζει μάρκα, που δεν τολμά να αλλάξει χρώμα των ρούχων του, ή ακόμα που δεν μιλάει σε εκείνον που δεν γνωρίζει. Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει το πάθος και το στροβιλισμό των συναισθημ΄των του, ακριβώς αυτών που επιστρέφουν την φωτεινότητα στα μάτια και αποκαθιστούν τις κατεστραμμένες καρδιές. Αργοπεθαίνει αυτός που δεν γυρνά το τιμόνι όταν είναι δυστυχισμένος με την εργασία του ή με την αγάπη του, που δεν διακινδυνεύει την βεβαιότητα ούτε την αβεβαιότητα για να πάει πέρα από ένα όνειρο, αυτός που δεν επιτρέπει τον εαυτό του, ούτε μια φορά στη ζωή του, Να τρέξει μακριά από λογικές συμβουλές.....
Λίγες ημέρες πριν αλλάξει ο χρόνος και φύγει πια το κακό-ψυχρό-και-ανάποδο
2011, σκεφτείτε ότι δεν είναι ποτέ αργά για ένα “Newyear’sresolution”
;)
Τις πόρτες της ανοίγει, για δεύτερη
συνεχόμενη χρονιά, η Φοιτητική Λέσχη του Α.Π.Θ., σε μία κίνηση εξωστρέφειας και
σύνδεσης του Πανεπιστημίου με την κοινωνία της πόλης.
Η ενέργεια αποτελεί μία πρωτοβουλία των
Πρυτανικών Αρχών του Α.Π.Θ. και ξεκίνησε, για πρώτη φορά, πέρυσι, την παραμονή
των Χριστουγέννων του 2010, όταν η Φοιτητική Λέσχη του Α.Π.Θ. άνοιξε τις πόρτες
της σε ευπαθείς ομάδες της πόλης. Φέτος, η ενέργεια ενισχύεται καθώς το δείπνο
συνδιοργανώνεται από το Α.Π.Θ. και το Δήμο Θεσσαλονίκης.
Το Α.Π.Θ., σε συνεργασία με το Δήμο
Θεσσαλονίκης, θα προσφέρουν όχι μόνο γεύμα αλλά και εορταστική ατμόσφαιρα, το
Σάββατο 24 Δεκεμβρίου 2011 και ώρες 12.00 με 15.00, στη μεγάλη αίθουσα εστίασης
της Φοιτητικής Λέσχης του Α.Π.Θ.
«Είναι μία εκδήλωση κοινωνικής αλληλεγγύης η
οποία αποκτά ιδιαίτερη σημασία αν σκεφτεί κανείς τις δύσκολες οικονομικές
συνθήκες που περνά και το ίδιο το πανεπιστήμιο» δήλωσε ο Πρύτανης του Α.Π.Θ., Καθηγητής
Γιάννης Μυλόπουλος και επισήμανε «Όμως σε τέτοιες εποχές πρέπει να εκδηλώνουμε
έμπρακτα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, τα αισθήματα αλληλεγγύης και αγάπης
στους συνανθρώπους μας. Ευχόμαστε την επομένη χρονιά να συνδράμουν στην
προσπάθεια και άλλοι φορείς της πόλης».
Το εορταστικό μενού που ετοιμάζεται είναι για
1.000 περίπου άτομα και περιλαμβάνει χοιρινό
κρασάτο φούρνου, κομμένο σε φέτες, με σως μανιταριών ή σως μαδέρα, συνοδευόμενο
με πατάτες φούρνου και ριζότο λαχανικών, σαλάτα πικάντικη εποχής και τυρί φέτα.
Έχετε νιώσει ποτέ ότι είστε σε διακοπές ενώ είστε στην ίδια σας την πόλη; Εγώ το ένιωσα όταν μου δόθηκε η ευκαιρία να μείνω στο Little Big House στη Θεσσαλονίκη.
Και τώρα θα μου πείτε τι είναι το Little Big House?! Θυμάστε πριν ένα, δύο, πέντε χρόνια που φίλοι σας από άλλες πόλεις ή χώρες σας ρωτούσαν "Μπορείς να μου προτείνεις κανένα φθηνό και όμορφο hostel να μείνω στη Θεσσαλονίκη;" και εσείς κατεβάζατε το κεφάλι σας ντροπιασμένοι και σκεφτόσασταν "Μα γιατί να μην έχουμε ούτε ένα hostel στη Θεσσαλονίκη;;;"
Η επιθυμία σας διαταγή για τη Βίκυ και το Χάρη, δύο αδέρφια που αποφάσισαν να μας τρελάνουν τελείως!! Όχι μόνο άνοιξαν το καλοκαίρι ένα hostel στην Άνω Πόλη, αλλά πιστέψτε με είναι το πιο όμορφο hostel που έχετε δει ποτέ :) Δόξα σοι ο Δαρβίνος έχω ταξιδέψει πολύ και έχω δει hostel όμορφα και άσχημα, κεντρικά και στα προάστια, καθαρά και βρώμικα κλπ κλπ. Σαν το Little Big House δεν έχει πουθενά!
Μερικά από τα στοιχεία που εμένα μου έκαναν τρομερή εντύπωση είναι πως ένιωθα σαν το σπίτι (των ονείρων) μου. Έπινα τον πρωινό μου καφέ στον κήπο ακούγοντας τη μουσικούλα μου και διαβάζοντας τα νέα της ημέρας, ενώ τα παιδιά γινόντουσαν χίλια κομμάτια να με φιλέψουν. Όχι κουλουράκια, όχι πρωινό, όχι γλυκά... Καλά δεν το συζητώ ότι είναι must να δοκιμάσετε τα μπισκοτάκια από τα χεράκια τους!
Και μετά έπαιρνα τον κατήφορο για να βγω έξω. Διέσχιζα την Άνω Πόλη -μακράν από το πιο όμορφα σημεία της πόλης μας- και σε 10 λεπτά ήμουν στο κέντρο. Μπορούσα να πάω για καφέ, να περπατήσω, να πάω σε κανένα μουσείο, να δω καμιά έκθεση, να πιω ποτό και τις πρώτες πρωινές ώρες έπαιρνα τον δρόμο της επιστροφής (αυτός ήταν λίγο δυσκολότερος λόγω ανηφόρας και επειδή έτρωγα όλα μου τα κουλουράκια το πρωί :P)
Αυτά τα λίγα και φυσικά δεν μπορούσα να σας αφήσω χωρίς φωτογραφίες από τα δωμάτια...!
Από εδώ και πέρα λοιπόν ξέρουμε και προτείνουμε... Little Big House
Ο
τουρισμός δεν σημαίνει μόνο σανδάλια, ήλιο και παραλία. Μπορείς να κάνεις πολλά
περισσότερα.
Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μία στροφή παγκοσμίως προς διάφορες μορφές
εναλλακτικού τουρισμού. Αθλητικός, ιαματικός, χιονοδρομικός, εκπαιδευτικός,
αρχαιολογικός, συνεδριακός, ιστορικός, οικολογικός είναι κάποιες από τις μορφές
του που κατακλύζουν τα ΜΜΕ. Τι όμως είναι στ’ αλήθεια ο οικολογικός τουρισμός ή
οικοτουρισμός; Εφαρμόζεται στην Ελλάδα;
Μπορεί ορισμός αποδεκτός απ’ όλους να
μην υπάρχει, κάποιοι όμως από τους στόχους του οικοτουρισμού είναι καθολικοί
και δίνουν μία καθαρή εικόνα σε τι αναφερόμαστε.
Ο οικοτουρισμός στοχεύει στο σεβασμό του
φυσικού περιβάλλοντος, μέσω της επιβολής καθεστώτος προστασίας, και στην
οικονομική στήριξη της τοπικής κοινωνίας, από την ανάπτυξη τουριστικών
δραστηριοτήτων. Για τους επισκέπτες, ο οικοτουρισμός προσφέρει διασκέδαση, μέσω
της οργάνωσης δραστηριοτήτων αναψυχής, και συμβάλλει στην ανάπτυξη
περιβαλλοντικής τους ευαισθητοποίησης, από την παροχή δραστηριοτήτων
περιβαλλοντικής γνώσης και προγραμμάτων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.
Τι περιμένουμε λοιπόν; Τώρα που ο
χειμώνας χτυπάει την πόρτα μας και ο καιρός είναι κατάλληλος για ορεινές
εξορμήσεις… ας δοκιμάσουμε κάτι καινούριο και διαφορετικό! Γρεβενά, Καστοριά,
Πρέσπες, Πέλλα, Κερκίνη, Δράμα, Παγγαίο, Βλάστη και πολλοί άλλοι προορισμοί
στην Βόρεια Ελλάδα αποτελούν ιδανικούς προορισμούς με όλες τις προδιαγραφές για
ένα τριήμερο (μπορεί και τετραήμερο για τους τυχερούς) στη φύση.
Το μόνο που απομένει λοιπόν είναι αντί
να σπαταλήσουμε όλο μας το χρόνο μπροστά σ’ ένα τζάκι, είναι να γνωρίσουμε τα
ήθη και έθιμα της περιοχής που αναβιώνουν με αυθεντικό τρόπο όπως και να
συμμετέχουμε ενεργά σε μία σειρά δραστηριοτήτων.
Παρατήρηση πουλιών, πανίδας, χλωρίδας,
επισκέψεις υγροβιότοπων, συμμετοχή σε αθλήματα περιπέτειας (ράφτινγκ,
πεζοπορία, αλεξίπτωτο πλαγιάς), πολιτιστικές περιηγήσεις (εκκλησίες, μονές,
μνημεία, γεφύρια, παραδοσιακά κτίρια), γευσιγνωσία (οινοποιεία, βιολογικά,
τοπικά προϊόντα, παραγωγή μελιού) καθώς και μαθήματα παραδοσιακών
δραστηριοτήτων (αργαλειός, ελληνικοί χοροί) είναι κάποιες από αυτές.
Η ύπαρξη της Εγνατίας Οδού έχει φέρει
όλα τα παραπάνω μέρη, που κάποτε τα θεωρούσαμε δυσπρόσιτα, δίπλα την πόρτα μας.
Γιατί να τα αφήνουμε ανεκμετάλλευτα να ερημώνουν; To καλύτερο με τον
οικοτουρισμό είναι πως οι τιμές για όλα τα παραπάνω είναι αν μη τι άλλο
προσιτές. Οι ξενώνες, το φαγητό και οι περισσότερες δραστηριότητες δεν
πρόκειται να σας κοστίσουν περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο πλάνο και προορισμό
είχατε στο μυαλό σας.
Επίσης, μην ξεχνάτε ότι σ’ αυτήν την περίπτωση σας
δίνεται και η δυνατότητα να κάνετε πολλά πράγματα χωρίς να χρειαστεί να
πληρώσετε! Γιατί να μη βοηθήσετε τους ντόπιους σε κάποιες απ’ τις
δραστηριότητες τους (παραγωγή τσίπουρου, μάζεμα ελιάς κ.λπ.); Και πιο κοντά
στους ανθρώπους και στη φύση θα έρθετε και σίγουρα θα γνωρίσετε και την
ελληνική φιλοξενία, που είναι ακόμα έντονη μακριά από την πόλη.
Έμπνευση για τη σημερινή ανάρτηση το παρακάτω εξώφυλλο... Να και κάτι που θέλω πολύ να πιάσω στα χέρια μου σήμερα!
Όταν με ρωτάνε "Και πώς είναι η πόλη σου;" πάντα δεν ξέρω τι να πω...
Εκατοντάδες εικόνες περνάνε από μπροστά μου. Η παραλία, το λιμάνι, η θέα της πόλης από το λόφο της γειτονιάς μου, το Μπιτ Μπαζάρ, η αρχαία αγορά, τα κάστρα, η Καμάρα, η Αστόρια, η Pastaflora, ο Τερκενλής, το Residents, τα λαδάδικα, το παλατάκι, το φεστιβάλ κινηματογράφου, το άναμμα του δέντρου, τα κοράκια το σούρουπο στην Αριστοτέλους και στα πανεπιστήμια, η Ευαγγελίστρια, τα αρχοντικά στη Βασ. Όλγας, το ηλιοβασίλεμα και το ξημέρωμα και πάει λέγοντας...
Παράλληλα σκέφτομαι και τα άσχημα... τα σκουπίδια, την κίνηση, τις καντίνες στην παραλία, τον κόσμο το Σάββατο βράδυ στη Βαλαωρίτου, τα διπλοπαρκαρισμένα στη Λαμπράκη, τα άσχημα κτίρια της παραλίας, τα μπουζούκια, τα βρωμόνερα στα πεζοδρόμια, τα σπασμένα πλακάκια που όταν βρέχει και είσαι τυχερός σε λασπώνουν, ο πύργος του ΟΤΕ, οι κουτσουλιές από τα περιστέρια που σε κάνουν να φοβάσαι να σταθείς στο φανάρι στη Ναυαρίνου...
Όσα και να είναι τα άσχημα πάντως τη Θεσσαλονίκη την αγαπώ πολύ και δε θα την άλλαζα με τίποτα. Γιατί σαν τη Θεσσαλονίκη δεν έχει (όπως και σαν τη Χαλκιδική που έχει τις καλύτερες παραλίες στον κόσμο :P )
Η ανάρτηση που ακολουθεί αφιερώνεται σε μία οικολόγο που ξενιτεύτηκε για να μεγαλώσει το κεφάλι της ίσα με 5 πόντους σε διάμετρο με μεταπτυχιακά...
-Η Πράσινη Πρωτεύουσα- ψηφίστηκε από την Athens NoisE στις 30 Μαρτίου 2009
Για τι να πρωτομιλήσω; για τους ποδηλατόδρομους, τα πάρκα, τα κτίρια που επιτρέπουν στο λιγοστό ήλιο να προσφέρει στο μέγιστο τη θερμότητά του, το λιμάνι, το πράσινο πανεπιστήμιο, την Κριστιάνα, τους ευαισθητοποιημένους πολίτες; Αυτή η πόλη σε κάνει να πιστεύεις ότι και η Θεσσαλονίκη με σωστή διαχείριση θα μπορούσε να είναι μια πανέμορφη πόλη για να ζεις! Μεγάλη έμπνευση το ζωντανό αυτό παράδειγμα!
Πάλι θα σκέφτεστε τι γράφει αυτή η τρελοκαμπέρω!; Εντάξει είναι ενθουσιασμένη γιατί θα είδε τίποτα ωραίους ξανθούς γαλανομάτηδες... (ή θυμάται τους Δανούς από το νεανικά της χρόνια στη Χαλκιδική)!! Ε όχι όμως!! Οι φωτογραφίες μου σε απάντησή σας!
Δύο βασικά πράγματα που πρέπει να ξέρετε:
1. Το σύμβολο της πόλης είναι μία γοργόνα. Το άγαλμα της είναι γνωστό τουριστικό αξιοθέατο... Λοιπόν να είστε προετοιμασμένοι η γοργόνα είναι ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΗ. Δεν αστειεύομαι. Κουτσουλιά. Τόσο πολύ ενθουσιάστηκα που πέρασα μισή ώρα σε ένα παγκάκι μ' έναν ξανθό γαλανομάτη όπως θα δείτε παρακάτω...
2. Η πόλη είναι ολόκληρη πλακόστρωτη οπότε κοπελιές αφήστε τα τακούνια σας στο σπίτι. Αθλητικό και μη σας πω και αερόσολα...! Έτσι μπορείτε να συμμετέχετε και σε κάθε είδους δραστηριότητα όπως οι τρελοί της φωτογραφίας...
Το συγκρότημα "Penny & the Swingin' Cats" ξεκίνησε τη δράση του την περίοδο 2009-2010. Έχει πραγματοποιήσει ζωντανές εμφανίσεις σε πολλά μουσικά στέκια εντός και εκτός Αθηνών. Σημαντική στιγμή για το συγκρότημα αποτέλεσε η ζωντανή εμφάνιση της 18ης Μαρτίου 2010 στον πολυχώρο Gagarin, ανοίγοντας το πρόγραμμα του Marc Almond. Το συγκρότημα παρουσιάζει μια παράσταση μουσικού αλλά και χορευτικού ενδιαφέροντος, διασκευάζοντας γνωστά ξένα και ελληνικά κομμάτια στο ανάλογο ύφος της ρετρό cabaret και όχι μόνο αισθητικής, μπολιασμένη με νεανική φρεσκάδα και ενέργεια.
Σήμερα το βράδυ εμφανίζονται στο Coctail Bar στη Θεσσαλονίκη! Πάρτε μία πρώτη γεύση εδώ:
