Γράφουν οι...

Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2011

Δίαιτα??? Αι ντον’τ νοου γουατ γιου αρ τοκινκγ αμπαουτ!!


“Έχω παχύνει τελευταία!! είναι κ αυτός ο χειμώνας το κρύο πάντα μου ανοίγει την όρεξη ... θα ήθελα να χάσω 5-6 κιλάκια είναι η αλήθεια .. καλά όχι βέβαια  ότι τώρα έχω κάτι αλλά να μωρέ ίσως μπαίνω πιο άνετα στο αγαπημένο μου τζιν ..τώρα που το σκέφτομαι αν το καλοκαίρι ήμουν λίγο πιο αδύνατη θα ένιωθα ακόμη καλύτερα με τον εαυτό μου και δεν θα είχα συνέχεια στο μυαλό μου το πως φαίνομαι .. Οι συζητήσεις τύπου «αχ κοίτα αυτή τι σώμα έχει! πόσο αδύνατη είναι .. ένταξει η κοπέλα είναι θεά .. έγω πόσο πρέπει να χάσω για να γίνω σαν και αυτήν λες».....απλά θα έλειπαν.. ααααχ τι καλά !!
Μμμμμ λοιπόν το πήρα απόφαση από Δευτέρα ξεκινάω δίαιτα  (κρατήστε ότι σήμερα είναι μόλις Τρίτη), για να σκεφτώ πόσο θέλω να χάσω?? 5! Εεε εντάξει μωρέ απ’ ότι ακούω τα πέντε κιλάκια χάνονται σε 1 και κάτι μήνα.. μέχρι τον Ιούνιο έχουμε... ουυυ και βασικά δεν γίνεται να ξεκινήσω γιατί την άλλη Τετάρτη θα μας βγάλει για φαγητό ένας φίλος που έχει τα γενέθλια του εεε δεν γίνεται να μην φάω και να πω ότι κάνω δίαιτα .. θα τον προσβάλλω !!! Άσε που στην δίαιτα απαγορεύεται το ποτό ...ωχ και  όταν βγαίνω τι θα κάνω ?? θα ζητάω σόδα ή kola light ?? πιο ξενέρωτη πεθαίνεις .. Εδώ που τα λέμε τι είναι τα 5 κιλά και 10 να ήταν?? 2 μήνες θα μου έπαιρνε όλο και όλο για να τα χάσω μπορώ να το κάνω όποτε θα είμαι στη φάση (μιας και τώρα δεν είμαι...χωρίς κάποιο λόγο βέβαια..)
Να ας πούμε θα ξεκινήσω αρχές Απριλίου!!  Όχι ας πούμε δηλαδή σίγουρα θα ξεκινήσω τότε .. δεν το συζητώ καν μια και καλή να τελειώνω ..τόσο καιρό βασανίζομαι με αυτό το θέμα... ας τελειώνω επιτέλους και μετά θα αισθάνομαι τέλεια !! Καλά βασικά λέω να ξεκινήσω από αύριο γιατί και πέρσυ έτσι έλεγα τέτοια περίοδο και τότε ήταν μόνο 2 ρε γαμώτο τώρα πως έγιναν 5 ? Λες να βάλω κι άλλα ? Πφφφ αγχώθηκα τώρα .. “
 


Η γνωστή σε όλους μας έκφραση «δεν θέλει κόπο ..θέλει τρόπο», πιστεύω πως επιβεβαιώνεται 100 %. Η αλήθεια είναι ότι κατά την διάρκεια των σπουδών μου πάνω στη διατροφή, κατάλαβα τι άκριβως σημαίνει δίαιτα, μιας και η διατροφική εκπαίδευση λείπει από τα σχολεία( πράγμα αδιανόητο κατά την άποψη μου.. ) . Η δίαιτα ή διατροφή (όπως θέλετε) δεν είναι περιορισμός τροφής αλλά τρόπος ζωής!! 
Όλα επιτρέπονται και όλα ταυτόχρονα απαγορεύονται αν είναι σε μεγάλες ποσότητες !! 

Το μόνο λοιπόν που έχει να κάνει κάποιος που θέλει να αρχίσει δίαιτα είναι να το βάλει στο μυαλό του!!! Να αλλάξει αυτό που λέμε διατροφική συνείδηση και με τη βοήθεια ενός ειδικού να εκπαιδευτεί σωστά ώστε να σκέφτεται υγιεινά και φυσικά όχι μόνο για το διάστημα που θα κάνει να χάσει τα παραπανίσια (αν θέλετε) κιλά, αλλά εφ’ όρου ζωής. 
 
Αν τώρα αυτό φαίνεται αδιανόητο και άκρως κουραστικό σε κάποιους αρκούν 1.996.783 έρευνες που συνδυάζουν την κακή διατροφή με ένα σωρό προβλήματα υγείας  για να τους μεταπείσουν!!!



Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2011

Κάτι Άλλαξε

Ήρωες «της διπλανής πόρτας» αφηγούνται περιπέτειές τους σε παραλίες του Αιγαίου, σε παγωμένους δρόμους της Στοκχόλμης και του Όσλο, σε σάουνες και ενοικιαζόμενα δωμάτια, σε αίθουσες αναμονής αεροδρομίων και βαγόνια τρένων, σε μπαρ και αγορές του βόρειου Λονδίνου. Βιώνοντας διαφορετικές καταστάσεις, μοιράζονται απόκρυφους πόθους. Υπομένοντας καύσωνες και χιονοθύελλες, υφαίνουν ιστορίες που πρέπει να παραμείνουν… εμπιστευτικές. Μια ιστορία για εκείνους που χτίζουν τον κόσμο τους για να τον κατεδαφίσουν χωρίς κανένα δισταγμό.

Ο Χρήστος Ιωαννίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη.  Σπούδασε νομικά στην Κομοτηνή. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Δίκαιο Πνευματικής Ιδιοκτησίας και παρακολούθησε μαθήματα δημιουργικής γραφής και σεναρίου στο Λονδίνο όπου και διαμένει από το 2002. ΄Εχει εργαστεί ως σύμβουλος πνευματικών δικαιωμάτων στη Royal Academy of Arts, το BBC και το Βρετανικό SKY, έχει παρουσιάσει δύο εκπομπές και έχει δανείσει τη φωνή του σε τηλεοπτικά σποτ. Το ¨Κάτι Άλλαξε¨ είναι το πρώτο του μυθιστόρημα.

Το διάβασα πρόσφατα και σας το προτείνω ανεπιφύλακτα !! 




Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2011

Μάνα μου Ελλάς...

Ένα τραγούδι από τα παλιά....και μια σκηνή από μια ταινία σταθμός!
Αν το ακούσετε προσεχτικά....θα δείτε πως η ιστορία επαναλαμβάνεται....





Μάνα μου Ελλάς

Δεν έχω δρόμο ούτε γειτονιά
να περπατήσω μια Πρωτομαγιά.

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα
μου τα πες με το πρώτο σου το γάλα.

Μα τώρα που ξυπνήσανε τα φίδια
εσύ φοράς τα αρχαία σου στολίδια
και δεν δακρύζεις ποτέ σου Μάνα μου Ελλάς
που τα παιδιά σου σκλάβους ξεπουλάς

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα
μου τα πες με το πρώτο σου το γάλα.

Μα τότε που στην μοίρα μου μιλούσα
είχες ντυθεί τα αρχαία σου τα λούσα
και στο παζάρι με πήρες γύφτισσα μαϊμού
Ελλάδα , Ελλάδα μάνα του καημού

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα 
μου τα πες με το πρώτο σου το γάλα.

Μα τώρα που η φωτιά φουντώνει πάλι
εσύ κοιτάς τα αρχαία σου τα κάλλη
και στις αρένες του κόσμου Μάνα μου Ελλάς
το ίδιο ψέμα πάντα κουβαλάς.

Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2011

Γιώργος Καζαντζής- Φωτεινή Βελεσιώτου και η αναβίωση του παλιού καλού ελληνικού τραγουδιού!

Ο καινούργιος δίσκος του Γιώργου Καζαντζή έπεσε τυχαία στα χέρια μου πριν μερικές μέρες...Τον βάζω να τον ακούσω από περιέργεια, γνωρίζοντας φυσικά την προηγούμενη συνεργασία του Γιώργου Καζαντζή με την Φωτεινή Βελεσιώτου στο πανέμορφο τραγούδι ''Μέλισσες''.

Η περιέργεια μετά το πρώτο άκουσμα εξαφανίστηκε και αντικαταστάθηκε από ενθουσιασμό!

Είχε πάρα πολύ καιρό να μου τύχει να ακούσω ολόκληρο δίσκο ενός μόνο καλλιτέχνη χωρίς όχι μόνο να με κουράσει αλλά να θέλω να τον ακούσω και δεύτερη και τρίτη φορά ολόκληρο (στην συγκεκριμένη περίπτωση 5 μέρες συνεχόμενα)

Κύρια ερμηνεύτρια η Φωτεινή Βελεσιώτου: μια φωνή που στην αρχή σου θυμίζει εκείνη της Σωτηρία Μπέλλου  αλλά στην συνέχεια αναγνωρίζεις την μοναδικότητά της.
Στο άκουσμά της σε κάνει να πιστεύεις-ελπίζεις ότι το παλιό ελληνικό τραγούδι μπορεί να ξαναγεννηθεί στις κυνικές και κατά μεγάλο ποσοστό επιφανειακές εποχές που διανύουμε.





Τίτλος: ''Τα παιδιά της άλλης όχθης''.

Αποτελείται από 15 τραγούδια εκ των οποίων 3 από αυτά είναι επανεκτελέσεις άλλων ερμηνευτών: ''Φτερουγίσματα'', ''Μυστικό'' και ''Θεσσαλονίκη-πόλη της αιώνιας ήβης''. 


Συνθέτης: Γιώργος Καζαντζής

Στιχουργοί: Μανώλης Ρασούλης, Θωμάς Κοροβίνης, Μάνος Ελευθερίου, Μαρία Κοσσυφίδου, Γιάννης Τσατσόπουλος, Ελένη Φωτάκη, Γιώργος Μπαγιώκης, Πόλυς Κυριάκου, Ειρήνη Νικολάου.


Ερμηνεία: Φωτεινή Βελεσιώτου,  Γιώργος Μπαγιώκης σε μια εκτέλεση όπως και η Αλεξία Χρυσομάλλη.Τέλος συμμετείχε και η σχολική χορωδία του ''Ασύλου το παιδί'' στο τραγούδι '' Θεσσαλονίκη- πόλη της αιώνιας ήβης'' 

Τραγούδια:
  1.  Οι πρίγκιπες του τραγουδιού
  2. Άγγελος ή Μάγισσα
  3. Φτερουγίσματα
  4. Τι ξέρεις για τα όνειρα
  5. Μέλισσες
  6. Μυστικό
  7. Ένα βράδυ στο Πλατώ
  8. Κυρά της λεμονιάς
  9. Σμαράγδινα
  10. Τα παιδιά της άλλης όχθης
  11. Αυτή τη θάλασσα
  12. Ελεγεία
  13. Θεσσαλονίκη-πόλη της αιώνιας ήβης
  14. Το βαλς της σιωπής
  15. Φωτιά στον Νέρωνα

Τραγούδια κατά βάση μελαγχολικά, με ήχους ζειμπέκικου, μπαλάντας, συρτάκι...Το πάντρεμα στίχου με μουσική τόσο ιδανικό και στο τέλος η φωνή...
Φαντάζεσαι τον εαυτό σου να περπατά στα σοκάκια της παλιάς Θεσσαλονίκης και από μέσα από τα καφενεία να ακούγεται η φωνή της Φωτεινής από το κασετόφωνο! 

Για να πάρετε και μια γεύση..μερικά από τα αγαπημένα μου τραγούδια του δίσκου:


''Οι πρίγκιπες του τραγουδιού'':


''Μυστικό (πρώτη εκτέλεση Λιζέτα Καλημέρη)'' : 






''Τι ξέρεις για τα όνειρα'':




''Άγγελος ή Μάγισσα'':







Μια μικρή ζωούλα μέσα σε 2 μεγάλα χέρια....!



Παρασκευή 18 Νοεμβρίου 2011

Τι γλυκό να σ'αγαπούν....αλλά και να σου το λένε;

''Αγαπώ (ρήμα):  
  1. έχω πολύ δυνατά αισθήματα για κάποιον
  2. αισθάνομαι κάποια έλξη προς αντικείμενα, ανθρώπους κλπ.
  3. λέγεται επίσης για φυσικά αντικείμενα ή για ηθικές αξίες   
                                                                              (πηγή: Βικιλεξικό)
παραδείγματα: αγαπώ τη μαμά μου, την αδερφή μου, την φίλη μου, τον Σάκη Ρουβά, την ομάδα μου,το μπάσκετ, τον σύντροφο μου.

Η ίδια λέξη περιγράφει διαφορετικά (ή έστω μεταξύ τους διαφοροποιημένα) συναισθήματα για διαφορετικά πρόσωπα. Προσλαμβάνει διαφορετική χροιά ανάλογα με τον ποιον έχεις απέναντί σου, σε ποιον απευθύνεσαι. Αλλάζει με τον χρόνο, δυναμώνει ή ξεθωριάζει. 

Αισθήσεις: Ακούγεται διαφορετικά ανάλογα με το ποιος θα την προφέρει και αντίστοιχα προκαλεί και διαφορετικά συναισθήματα στον κάθε αποδέκτη: έκπληξη, χαρά, ανακούφιση, ικανοποίηση, ακόμα και θυμό -κυρίως όταν συνοδεύεται από ένα ''αλλά''.

Μια λέξη που προφέρει το 5χρονο ανιψάκι μου στην αδερφή μου, ο 75χρονος παππούς μου στην γιαγιά μου, η 15χρονη ξαδέρφη μου στον καινούργιο της έρωτα....

Μια λέξη που παλαιότερα πρόφερα και εγώ, αλλά χωρίς να ξέρω τι ακριβώς σημαίνει, όπως κατάλαβα αργότερα!
Πώς να προσδιορίσεις αλήθεια με ακρίβεια το νόημα μιας λέξης με τόσες έννοιες, τόσες χρήσεις, τόσους αποδέκτες; Μια λέξη -σαν λέξη- υπερεκτιμημένη.

Δεν αγαπάω με τον ίδιο τρόπο την μητέρα μου, το ξαδερφάκι μου, τον σύντροφο μου. Δεν θέλω ο σύντροφος μου να με αγαπάει με τον ίδιο τρόπο που ''αγαπάει'' την ΑΕΚ (και ας έχει χτυπήσει τον δικέφαλο τατουάζ στην πλάτη), ούτε εκείνος θέλει να τον αγαπάω όπως αγαπάω τον Σάκη Ρουβά! (ΑΛΗΘΕΙΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ ΤΡΟΠΟΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ;)

Παλαιότερα πίστευα πως αν αυτά που νιώθεις είναι αληθινά, τότε σου είναι πολύ εύκολο να τα εκφράσεις με λέξεις, ή τουλάχιστον θα έπρεπε να σου είναι (άλλωστε ΤΙ ψυχή έχουν 2 λέξεις;) γι αυτόν τον λόγο ένιωθα την ανάγκη να λέω στον σύντροφο μου πως τον αγαπάω και είχα την ανάγκη να το ακούω και από εκείνον. 
Από την άλλη στα 27 μου χρόνια δεν έχω πει ποτέ στους γονείς μου ότι τους αγαπάω, τουλάχιστον όχι όσο θυμάμαι τον εαυτό μου να αρθρώνει λέξεις συνειδητά. Αυτό σημαίνει πως ΔΕΝ νιώθω το συναίσθημα που ονομάζεται αγάπη;

Όταν αγαπάς αληθινά φαίνεται! Ακόμα και αν δεν το πεις ΠΟΤΈ.! Το καταλαβαίνουν από τις πράξεις σου, τον τρόπο που κοιτάς, από το χαμόγελό σου. Από την αγκαλιά, το φιλί, την παρουσία (ακόμα κι όταν μιλάμε για την διαρκή παρουσία στα γήπεδα, όπως στην περίπτωση του φίλου μου) 
''Φωνάζεις'' σ'αγαπώ...χωρίς να ακούγεται, πόσο πιο όμορφο από αυτό; 
Δεν χρειάζεται κανένα ''πιστοποιητικό''. 
Οι λέξεις ξεφτιλίζουν...χάνουν το νόημά τους ή το αλλοιώνουν με την συχνή χρήση, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για μια τέτοια λέξη με ΤΟΣΕΣ διαφορετικές ''σημαντικές'' έννοιες!


Είναι πολύ γλυκό να σε αγαπούν....και ας ΜΗΝ σου το πουν ΠΟΤΈ!





ΥΓ: Ίσως για πολλούς να είναι μια καλή δικαιολογία επειδή φοβούνται να πουν ''σ'αγαπώ''...αλλά μάλλον θα έπρεπε να βγάλω τον γ' πληθυντικό και να το αντικαταστήσω σε α' πληθυντικό........  ''

Συγγραφέας:  Α.Α         
Ένα όμορφο κείμενο από μια πολύ ''αγαπημένη'' φίλη......





Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2011

Jessica Rabbit....


..........το κινούμενο σχέδιο με την υπέρμετρη σεξουαλικότητα.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση ταμπού μάλλον ΔΕΝ θα υπήρχε!



Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2011

Ετήσια Αναφορά 2010 για τον Τομέα της Νεολαίας στην Ελλάδα

Την Ετήσια Αναφορά του Τομέα Νεολαίας για το 2010 παρουσίασε η ΜΚΟ Youthnet Hellas την Παρασκευή 7 Οκτωβρίου. Η αναφορά αυτή παρουσιάζει τους θεσμούς για τη νεολαία στη χώρα μας, τις δράσεις τυπικών και άτυπων ομάδων νέων, τις εκπαιδευτικές δομές, τις πηγές χρηματοδότησης και τα ευρωπαϊκά προγράμματα για τους νέους.

Το πλήρες κείμενο της Ετήσιας Αναφοράς μπορείτε να δείτε και να κατεβάσετε δωρεάν παρακάτω!

στερεοτυπικό... και όμως τόσο αληθινό!



A. You're gay
B. You've got a girlfriend
C. You kinda thought I came on too strong or
D. I just wasn't your thing

Susan said that maybe you're scared
Shelly says there always is a reason
and Chris said you're probably surrounded by girls and I'm just not one of them you're needing



Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2011

Όσες κι αν χτίζουν φυλακές....


Απελπισία, φόβος, απογοήτευση, προδοσία........ Χρειάζεται να γράψω κάτι άλλο;

Οι φασίστες να μας κυβερνούν και η Αριστερά για να μην προδώσει τα ιδανικά της, προδίδει εμένα και εσένα.

....αλλά όπως λέει και ο Θανάσης:
'Όσες κι αν χτίζουν φυλακές και αν ο κλοιός στενεύει, ο νους μας είναι αληταριό που όλο θα δραπετεύει' 



Δευτέρα 7 Νοεμβρίου 2011

..γιατί τα πάντα είναι ένα Matrix


Asturias

Έχω ταξιδέψει σε διάφορα μήκη και πλάτη της γης, μα πιο πολύ έχω ταξιδέψει στην Ευρώπη. Πρωτεύουσες, μικρότερες πόλεις, χωριουδάκια... είναι όλα αξιολάτρευτα, η Asturias όμως είναι ο μοναδικός τόπος που κατάφερε να κερδίσει τόσο την καρδιά μου όσο και το μυαλό μου και να με κάνει να θέλω να γυρίζω πάντα εκεί.



Η Asturias βρίσκεται στη Βόρεια Ισπανία ανάμεσα από την Καντάβρια, την Καστίλη και Λεόν και την Γαλίθια. Οι πιο γνωστές πόλεις της περιοχής είναι το Οβιέδο, το Χιχόν και η βιομηχανική πόλη Αβιλές. Το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό μου όταν σκέφτομαι αυτόν τον τόπο είναι το φυσικό περιβάλλον. Τα Κανταβρικά βουνά εκτείνονται σε όλη την περιοχή καταπράσινα -ένα πράσινο που φωσφορίζει- και σε κάνουν να νιώθεις λες και ζεις μέσα σε ένα βιβλίο του Τόλκιν. Ομίχλη σκεπάζει τις πλαγιές και ο ουρανός είναι συνήθως βαρύς, έτοιμος να αστράψει και να βροντήξει.

Εκεί που νομίζεις ότι το μάτι σου δε θα αντέξει άλλο πράσινο, τα βουνά κόβονται απότομα και βλέπεις τον ωκεανό... Πολλές εκατοντάδες μικρές και μεγάλες αμμώδεις παραλίες απλώνονται μπροστά σου. Απόκρυμνα βράχια και μια θάλασσα που δε θυμίζει σε τίποτα τη Μεσόγειο. Σκουρόχρωμη, κυματώδης, επιβλητική... Το βλέμμα σου χάνεται στον ορίζοντα και ξαφνικά νιώθεις την απόλυτη ελευθερία. Χαζεύοντας την κανταβρική θάλασσα από ψηλά ένιωσα μοναδική, δυνατή και ότι επιτέλους μπορούσα να κάνω όλα μου τα όνειρα πραγματικότητα.

Όσο για το φαγητό... η Αστούριας είναι γνωστή για τη fabada -αντίστοιχη παραδοσιακή συνταγή φασολιών με λουκάνικο που μπορεί κανείς να βρει και στις Πρέσπες- και για τα θαλασσινά της και τις σιδρερίες της -τα αντίστοιχα τσιπουράδικα με τους μεζέδες τους. Η σίδρα (ο μηλίτης) είναι το πιο διαδεδομένο αλκοολούχο ποτό. Σερβίρεται με πολύ συγκεκριμένο τρόπο, πρέπει να κρατάς το μπουκάλι πάνω από το κεφάλι σου έτσι ώστε λίγο λίγο το ποτό να χύνεται κάθετα μέσα στο ποτήρι ενώ συγχρόνως οξυγονώνεται. Πίνεται γρήγορα και το ποτήρι γυρνάει από χέρι σε χέρι μέσα σε μια παρέα.

Και τέλος οι άνθρωποι! Ένα τόσο όμορφο μέρος δεν είναι δυνατόν να μην κατοικείται από γλυκύτατους ανθρώπους. Αν και δεν είναι συνηθισμένοι στους ξένους και στους τουρίστες, οι αστουριανοί είναι πάντα έτοιμοι να μοιραστούν τα πάντα μαζί σου και να σε ξεναγήσουν στις μυστικές ομορφιές του τόπου τους...

Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2011

Αγάπα με γι αυτό που είμαι και όχι γι αυτό που θέλεις να με κάνεις.

Μην φοβάσαι να είσαι διαφορετικός, εκεί ακριβώς είναι η μαγεία..!
Εξάλλου πόσο βαρετά θα ήταν αν ήμασταν όλοι ίδιοι;

Κρατάω την προσωπικότητά μου και δεν έχω σκοπό να αφομοιωθώ για να γίνω δεκτή από τους υπολοίπους, έχω τις απόψεις μου και θα τις φωνάζω και ας μην αρέσουν σε κανέναν.

Μείνε δίπλα μου, πιάσε μου το χέρι και δείξε μου τον κόσμο με τα δικά σου μάτια και είμαι σίγουρη ότι ο κόσμος ο δικό σου με τον δικό μου όσες διαφορές και να έχουν θα βρουν τρόπο να συνυπάρχουν.


 Εγώ είμαι εγώ και εσύ είσαι εσύ..αν σ'αγαπήσω θα σ'αγαπήσω γι αυτό που είσαι......εσύ;







Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2011

all time classic (covers) !

Δεν μπορώ να πω...άλλη η χάρη του αυθεντικού!
Σεβόμαστε πάντα την πρώτη εκτέλεση αλλά όπως όλα εξελίσσονται στην πραγματικότητα που ζούμε ίσως και αυτά χρειάζονται μια αλλαγή, ένα ξεσκόνισμα βρε παιδί μου, ένα άλλο στυλ, μια καινούργια νότα.
Το σύνηθες αντεπιχείρημα είναι η έλλειψη έμπνευσης και χαρισματικότητας. Η εύκολη λύση είναι μια διασκευή, το μεταχειρισμένο.
Δεν λέω υπάρχουν και αρκετές τέτοιες περιπτώσεις, αλλά δεν μπορείτε να μου πείτε ότι δεν έχετε ακούσει μια διασκευή που να σας αρέσει εξίσου με το αυθεντικό αν όχι περισσότερο.


Σκεφτείτε πόσο δύσκολο είναι παραδείγματος χάρη για τον γιο του Bob Marley να ξεπεράσει τον πατέρα του (και πόσα ακόμα παραδείγματα υπάρχουν) ε...είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα.
Παίρνεις ένα χιλιοπαιγμένο τραγούδι, πολλές φορές και ύμνο ακόμη και προσπαθείς να το τροποποιήσεις έτσι ώστε να το κάνεις δικό σου και να φανεί σαν καινούργιο. Σας φαίνεται πολύ εύκολο; Εγώ πάντως ήδη αγχώθηκα!!

Γιαααα ακούστε λοιπόν: 
                                                   ALL TIME CLASSIC (COVERS) 



The Wonderwall


Πρώτη εκτέλεση (πασίγνωστο) : Oasis   cover by Cat Power



Billie Jean 


Πρώτη εκτέλεση : ο θεός Michael Jackson   cover by Chris Cornell




Dance me to the end of love 


Πρώτη εκτέλεση: Leonard Cohen   cover by Madeleine Peyroux




Should I stay or should I go?


Πρώτη εκτέλεση: The Clash   cover by Cooltrane Quartet



Eye of the tiger 



Πρώτη εκτέλεση: The survivor  cover by Chiara Mastroianni


κλπ..κλπ..                                                                                                                      Hopaki


Καλησπέραααα


I'm in love...you too???





Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2011

Φωτεινή Βελεσιώτου - Γυάλινη χαρά











Έρχεται ώρα που φουσκώνω απ΄τα ψέμματα 
λέω να φύγω να γλιτώσω τα παιδέματα, 
κι όμως κάτι με κρατάει, κάνω υπομονή
η ζωή μου είναι φουρτούνα σε χάρτινο νησί, 

πάρε δρόμο απ την καρδιά μου γυάλινη χαρά, 
το γυαλιστερό σου δώρο όταν σπάει πονά,
με κερνάς με χίλια ζόρια στην ανάγκη αυτή 
σημαδεύεις τα χαρτιά σου κάλπικη στιγμή,

ο καθένας λογαριάζει για την πάρτη του
είν' ο κόσμος όλος δικός του μες στο μάτι του
σε κοιτάζει και σου κλέβει ότι αγαπάς,
είν η ζήλια του η μεγάλη και ο κακός φονιάς, 

πάρε δρόμο απ την καρδιά μου γυάλινη χαρά,
το γυαλιστερό σου δώρο όταν σπάει πονά,
με κερνάς με χίλια ζόρια στην ανάγκη αυτή,
σημαδεύεις τα χαρτιά σου κάλπικη στιγμή.

Έρχεται η ώρα που φουντώνω απ' τα ψέμματα
ταξιδεύω σ άλλο δρόμο μ άλλα ρεύματα

Στην αλήθεια σου φυλάξου μην παρεκτραπείς
στο αληθινό σου ψέμα μέσα θα καείς
θα πονάς και θα υποφέρεις μέσα στην ζωή
θα σαι πάντα ένα τραγούδι σε άσχημη στιγμή

Make your influence positive...




Τα παιδιά βλέπουν, αισθάνονται και κάνουν...
Αν δεν είσαι διατεθειμένος να κάνεις θυσίες για αυτά και να παλέψεις σκληρά για να τα διαπαιδαγωγήσεις σωστά τότε ΜΗΝ κάνεις παιδιά.

Μake your influence positive...because children see !

ΓΥΝΑΙΚΕΣ VS ΑΝΤΡΩΝ




4



Αν και γυναίκα...και δεν με συμφέρει...έχει ένα δίκαιο ο αγανακτισμένος κύριος που ανέβασε το βίντεο αυτό!! 

Clandestino..!






''Clandestino: Λαθρομετανάστης..''

Λαθρομετανάστες είμαστε ή μάλλον το σίγουρο είναι ότι θα γίνουμε όλοι μας! Ένα τραγούδι γραμμένο από το Manu Chao αφιερωμένο στους Clandestino που ψάχνουν ένα καλύτερο μέρος για να ζήσουν πάνω στην γη που υποτίθεται ανήκει σε όλους μας!

Στίχοι ελληνικά:

Πορεύομαι μόνος μου,
παρέα με την θλίψη μου
μονάχη πορεύεται κι η καταδίκη μου
Η μοίρα μου είναι να τρέχω για να ξεφύγω από το νόμο
χαμένος στην καρδιά της μεγάλης Βαβυλώνας
με λένε ''Λαθρομετανάστη'' επειδή δεν έχω χαρτιά

Σε μια πόλη του βορρά πήγα για δουλειά
κι άφησα την ζωή μου ανάμεσα στην μια πόλη και στην άλλη
έγινα μια γραμμή στην θάλασσα, ένα φάντασμα της πόλης
Η ζωή μου είναι απαγορευμένη όπως λένε οι Αρχές.

Mano negra clandestine
Peruan clandestine
Bolivian clandestine
Marihuana : ILLEGAL 

Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2011

ο φτερωτός άγγελος




Χάρυ Κλυν...!


Έρευνα επιβεβαιώνει ότι μεγάλες ποσότητες αλκοόλ επιδρούν το ίδιο θετικά στον ανθρώπινο οργανισμό με την πολυετή άσκηση Yoga!!




Savasana
Position of total relaxation.




Balasana
Position that brings the sensation of peace and calm.





Setu Bandha Sarvangasana
This position calms the brain and heals tired legs.





Marjayasana
Position stimulates the midriff area and the spinal column




Halasana
Excellent for back pain and insomnia




Dolphin,
Excellent for the shoulder area, thorax, legs and arms




Salambhasana
Great exercise to stimulate the lumbar area, legs and arms.






Ananda Balasana
This position is great for massaging the hip area.



Malasana
This position, for ankles and back muscles





Have a great day and remember to give thanks



Cats are so dramatic !!


Ένα ευχάριστο mail που έλαβα....Δεν ξέρω για εσας πάντως εγώ..γέλασα πολύ!!! 

                                                                                                                                              *Hopaki !*

Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2011

μπελάδες στο κεφάλι μας;






ΕΡΩΣ ... !


Λένε ότι ο έρωτας είναι ένας πόλεμος όπου όλα επιτρέπονται, κι όμως στον πόλεμο αυτό  είμαστε όλοι άμαχοι..άοπλοι, γυμνοί, ευάλωτοι και εύθραυστοι.
Δούλοι των αισθήσεων και της καρδιάς, χωρίς λογική  έτοιμοι να γκρεμοτσακιστούμε και να πετάξουμε ταυτόχρονα.

Όποιος δεν φοβάται τον έρωτα μάλλον δεν τον έχει νιώσει.

Το καταλαβαίνεις από την πρώτη στιγμή που θα τον συναντήσεις, έχοντας όλες τις προϋποθέσεις γίνεται το αντικείμενο του πόθου σου και τότε χωρίς αναστολές, χωρίς καμία λογική και καμία δεύτερη σκέψη, σε έναν άγνωστο άνθρωπο δείχνεις τα απόκρυφά σου, δίνεις ένα κομμάτι από την ψυχή σου χωρίς να σκεφτείς το αύριο, γιατί γνωρίζεις από πριν πως αν το σκεφτείς πιο προσεκτικά..δεν θα υπάρχει αύριο.

Τα σωθικά σου να έχουν πάρει φωτιά, να σε έχει κατακλείσει ο φόβος, να παραλύει όλο σου το ‘είναι’ στο άγγιγμά του, η όσφρηση και  η γεύση του σώματος του σαν βόμβα που εκρήγνυται μέσα σου και να μην μπορείς να φωνάξεις, να τρέξεις να σωθείς γιατί ξέρεις από πριν ότι ο πόνος που νιώθεις στο τέλος δεν συγκρίνεται με κανέναν εξωτερικό, επιφανειακό πόνο.

Υποτάσσεσαι στο βλέμμα του, κάπου διάβασα…μια υποταγή ‘’δανεική’’ επειδή εσύ του το επιτρέπεις..αλλά η αλήθεια είναι ότι ναι είναι δανεική αλλά δεν το επέλεξες 100% εσύ, εύχεσαι από μέσα σου να μπορούσες να το ελέγξεις, να μην στέκεσαι σαν μια μαριονέτα μπροστά του περιμένοντας να σε κουνήσει με τα χέρια του..



Στέκεσαι γυμνή μπροστά του και του τα έχεις δώσει όλα, η πόρτα της ψυχής σου ανοιχτή και το κλειδί να το κρατάει εκείνος στα χέρια του τόσο σφιχτά. Τα μάτια του να βλέπουν τα γυμνά σου στήθη, τα πόδια σου, την πλάτη σου αλλά τα απόκρυφα που του δίνεις τόσο απλόχερα να μην τα βλέπει και τότε είναι που σε πληγώνει άθελα του, να κρατάει το κλειδί και να μην το γνωρίζει, η πόρτα να μην κλείνει και να σακατεύεται η καρδιά και η ψυχή σου όλο και περισσότερο.

Και τότε σε ακουμπάει, το υπέροχο του χέρι πάνω στο κορμί σου, άλλοτε απαλά και άλλοτε άγρια, να νιώθεις τον παλμό της καρδιάς του μόνο με το άγγιγμά του, η παλάμη του είναι πάνω στο στήθος σου και εσύ από μέσα σου θέλεις να ουρλιάξεις, να σηκωθείς να φύγεις γιατί ξέρεις ότι αργά ή γρήγορα θα πεθάνεις, γιατί θα σε σκοτώσει εκείνος εξ αμελείας του. Αλλά δεν κάνεις τίποτα, χάνεις την φωνή σου, την γη κάτω από τα πόδια σου και τότε είναι που αποφασίζεις την συναίνεση σου σε αυτόν τον φόνο, τον δικό σου φόνο.





 Ένας γλυκός θάνατος, από έναν άγνωστο που του έχεις δώσει πολλά περισσότερα από ότι έχεις δώσει σε τόσους γνωστούς.







Και έχοντας αυτό το πάθος τελειώσει… κηδεύεις κάτι που από πριν το γνώριζες ότι θα πεθάνει.. και περνάει ο καιρός, το αίσθημα μέσα σου εξατμίζεται σιγά σιγά… οι αναμνήσεις θολώνουν , μεχρι την στιγμή που θα αλλάξει πρόσωπο...και πάλι από την αρχή!!

Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου 2011

Μια ταράτσα, οι Speakeasies και το 1930



Εκεί που είχα χάσει κάθε ελπίδα, που γκρίνιαζα με τον κόσμο και την απάθεια του, τον κυνισμό του, τα μουσικά του ακούσματα, αυτήν την απροκάλυπτη τάση για ισοπέδωση των πάντων ακόμα και στιλιστικά την ώθηση προς το πιο αποκαλυπτικό που αγγίζει και ξεπερνάει  πολλές φορές το πρόστυχο τσούυπ ξαφνικά μερικές βραδιές σαν την χθεσινή σου δείχνουν ότι δεν είσαι η μόνη με τέτοιες σκέψεις και την ανάγκη αν όχι για κάτι καινούργιο τουλάχιστον την αναβίωση ενός ωραίου παρελθόντος.

Μια ταράτσα λοιπόν, μια μπάντα νέων μουσικών  και μερικοί χορευτές φτάνουν για να σε μεταφέρουν μαγικά σε έναν άλλον κόσμο, μια άλλη εποχή που την έζησες μέσα από ταινίες και μουσικές και σίγουρα σκέφτηκες έστω και μια φορά να μπορούσες έχεις ζήσει εκεί έστω και για μια ώρα.

Μιλάω για την εποχή του 1930, τότε που αναπτύχθηκε στην Αμερική  η μουσική swing ή αλλιώς swing jazz, χαρακτηριστική για τον έντονο ρυθμό της που προκαλούν κυρίως τα τύμπανα το κοντραμπάσο και τα χάλκινα πνευστά, τότε που οι γυναίκες πλημμύριζαν από θηλυκότητα και ερωτισμό χωρίς να είναι προκλητικές, τότε που χορός σήμαινε ξεφάντωμα και ευχαρίστηση και όχι απλό κούνημα του κεφαλιού πάνω κάτω.



Ας γυρίσουμε όμως στον αρχικό μας στόχο που είναι η χθεσινοβραδινή εμπειρία.
Με την ψυχή στο στόμα ανεβαίνω σιγά σιγά τις 5 σκάλες μέχρι να φτάσεις πάνω στην ταράτσα (εμένα μου φάνηκαν γύρω στις 20 βέβαια), βρίσκω ένα μέρος να καθίσω, παίρνω την μπυρίτσα μου από το μπαρ και περιμένω να ξεκινήσει το συγκρότημα.

Σιγά σιγά αρχίζουν να ανεβαίνουν στην σκηνή. 



Το όνομα του συγκροτήματος Speakeasies, παρμένο από το κίνημα κατά της ποτοαπαγόρευσης στις Ηνωμένες Πολιτείες το διάστημα 1922 με 1933, το συγκρότημα φτιάχτηκε τον Μαιο του 2010 και έχει κάνει πολλές εμφανίσεις σε διάφορα φεστιβάλ swing μουσικής, όπως το swing and swim η το swingalonica festival στην Θεσσαλονίκη, στο street parade και άλλα πολλάα...




Στην αρχή βλέπεις να ανεβαίνουν οι άντρες στα όργανα, ένα βιολί, ένα κλαρίνο, μια κιθάρα ακουστική και ηλεκτρική, τα πλήκτρα, τα ντραμς και το πομπώδες και πολύ εντυπωσιακό κοντραμπάσο είναι απαραίτητα για το ταξίδι που σας περιγράφω αλλά το ιδιαίτερο συστατικό είναι η εκθαμβωτική γυναικεία παρουσία που ανεβαίνει τελευταία και στέκεται μπροστά από το μικρόφωνο.


Οι άντρες με τα καπελάκια τους και τα γιλέκα τους θυμίζουν τους μποέμ τύπους του τότε και εκείνη με το φορεματάκι της, το καθόλου αποκαλυπτικό αλλά απίστευτα θηλυκό, με ένα κόκκινο κραγιόν και γεμάτη ενέργεια και χαμόγελο να υποδέχεται τον κόσμο.


Και αρχίζει η επιστροφή στον χρόνο....! 
Ξεκινάει η μουσική, 8 νέα παιδιά σου μεταδίδουν όλη τους την θετική ενέργεια -η αύρα τους και ο ενθουσιασμός τους είναι κατά την γνώμη μου το πιο ωραίο χαρακτηριστικό τους (σιχαίνομαι τους μουσικούς όσο καλοί και να είναι που βγάζουν μιζέρια πάνω στην σκηνή), ο ήχος της swing σε ενθουσιάζει και η φωνή της να ταιριάζει απόλυτα στο στυλ των τραγουδιών, να μην υπάρχει τίποτε που να σε επαναφέρει στην πραγματικότητα. 

Τραγούδια διασκευές θρύλων αλλά και δικά τους κομμάτια ενθουσίασαν τον κόσμο.



Χορεύεις και αισθάνεσαι ότι σε λίγο θα εμφανιστεί ο Lous Armstrong και η Ella Fitzgerald να σου πουν και εκείνοι ένα τραγούδι εκεί μπροστά σου.

.
Ξαφνικά όμως εμφανίζεται ένα μπουζούκι, ως λάτρης της ρεμπέτικης μουσικής ομολογώ ότι ήταν η καλύτερη μου στιγμή, το τραγούδι ''εσύ είσαι η αιτία που υποφέρω'' σε μια πάρα πολύ όμορφη διασκευή, ε δεν γινόταν να μην το αναφέρω..



Εκεί που είμαι λοιπόν μπροστά μπροστά στην σκηνή, σαν τις groupies και χορεύω στον ρυθμό της swing γυρίζω το βλέμμα μου προς τα δεξιά και τι να δω...ένας κύκλος χορευτών, η ταράτσα μετατράπηκε σε ballroom, χορευτές (πιθανόν επαγγελματίες) να χορεύουν σε ζευγάρια, με τα κόλπα τους να μας μαγεύουν, σηκώματα, στροφές, χαμόγελα σε έκαναν να ζηλεύεις που δεν μπορείς να συμμετέχεις...!!



Νομίζω ότι καταλάβατε τον ενθουσιασμό μου...!

Το παρελθόν λοιπόν μας χτυπάει την πόρτα, ας το ανοίξουμε και ας επαναφέρουμε τα καλά του στοιχεία...!!!

ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΣ, ΧΟΡΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΛΟΙΠΟΝ...

Αν δεν τους έχετε δει ήδη τους Speakeasies προτίνω να τους δείτε...και αν δεν τα καταφέρατε σύντομα, πάρτε μια γεύση από το βιντεο κλιπ τους και επισκεφτείτε το site τους !! 





                                                                                                                                    Hopaki..!