Γράφουν οι...

Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2011

Food for thought

Μία φίλη θέλησε να μοιραστεί κάποιες σκέψεις της μαζί μας... απλώς αγγελιοφόρος της Γεωργίας λοιπόν γι αυτήν τη φορά...! Ευχαριστούμε πολύ!!!! 


Κάθε χρόνο, αυτή τη συγκεκριμένη περίοδο λίγο πριν τα Χριστούγεννα, με κατακλύζει ένα συναρπαστικό συναίσθημα μελαγχολίας. Μια μελαγχολία που μου βαραίνει την καρδιά και μου αποπροσανατολίζει την σκέψη. Κι όσες φορές κι αν προσπάθησα στο παρελθόν να καταλάβω τι είναι αυτό που μου προκαλεί αυτό το συναίσθημα κατέληξα σε αδιέξοδο. 


Ωστόσο, αυτή τη φορά η μελαγχολία δεν ήρθε. Δεν την άφησα εγώ να έρθει.
Πριν μέρες έπεσε στα χέρια μου ένα ποίημα που απλά μου είπε αυτό που ήθελα να ακούσω…

«Αργοπεθαίνει»- Πάμπλο Νερούδα


Αργοπεθαίνει αυτός που δεν ταξιδεύει,
που δεν διαβάζει,
που δεν ακούει μουσική,
που δεν βρίσκει χαρά για τον εαυτό του.
Αργοπεθαίνει αυτός που καταστρέφει την αυτοεκτίμησή του,
που δεν αφήνεται να βοηθηθεί.
Αργοπεθαίνει αυτός που γίνεται σκλάβος της συνήθειας,
επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,
αυτός που δεν αλλάζει μάρκα,
που δεν τολμά να αλλάξει χρώμα των ρούχων του,
ή ακόμα που δεν μιλάει σε εκείνον που δεν γνωρίζει.
Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει το πάθος και το στροβιλισμό των συναισθημ΄των του,
ακριβώς αυτών που επιστρέφουν την φωτεινότητα στα μάτια και αποκαθιστούν τις κατεστραμμένες καρδιές.
Αργοπεθαίνει αυτός που δεν γυρνά το τιμόνι όταν είναι δυστυχισμένος
με την εργασία του ή με την αγάπη του,
που δεν διακινδυνεύει την βεβαιότητα ούτε την αβεβαιότητα
για να πάει πέρα από ένα όνειρο,
αυτός που δεν επιτρέπει τον εαυτό του, ούτε μια φορά στη ζωή του,
Να τρέξει μακριά από λογικές συμβουλές.....



Λίγες ημέρες πριν αλλάξει ο χρόνος και φύγει πια το κακό-ψυχρό-και-ανάποδο 2011, σκεφτείτε ότι δεν είναι ποτέ αργά για ένα “New year’s resolution” ;) 



ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙΣ

Ένα από τα πολύ γνωστά ποιήματα του Καβάφη, διαβάζοντάς το ξανά μετά από πολύ καιρό συνειδητοποίησα για ακόμη μια φορά πόσο πολύ το πιστεύω και πόσο πολύ με τρομάζει ταυτόχρονα..


ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙΣ

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτιλίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου
μες στις πολλές κινήσεις και ομιλίες

Μην την εξευτιλίζεις πηαίνοντας την,
γυρίζοντας  συχνά κ' εκθέτοντας την
στων σχέσεων και των συναναστροφών 
την καθημερινήν ανοησία,
ως που να γίνει ξένη φορτική.





πηγή φωτογραφίας: http://makridakis.wordpress.com/category/%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%B1/ebooks4greeks-gr-_-%CF%84%CE%B1-%CE%AC%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CE%B2%CE%AC%CF%86%CE%B7-%CF%83%CE%B5-%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%8D%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%BF-%CF%88%CE%B7/

Life vest inside...




because kindness keeps the world afloat! :)


Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2011

ΓΕΥΜΑ ΑΓΑΠΗΣ ΣΤΗ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΤΟΥ Α.Π.Θ.


Τις πόρτες της ανοίγει, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, η Φοιτητική Λέσχη του Α.Π.Θ., σε μία κίνηση εξωστρέφειας και σύνδεσης του Πανεπιστημίου με την κοινωνία της πόλης.



Η ενέργεια αποτελεί μία πρωτοβουλία των Πρυτανικών Αρχών του Α.Π.Θ. και ξεκίνησε, για πρώτη φορά, πέρυσι, την παραμονή των Χριστουγέννων του 2010, όταν η Φοιτητική Λέσχη του Α.Π.Θ. άνοιξε τις πόρτες της σε ευπαθείς ομάδες της πόλης. Φέτος, η ενέργεια ενισχύεται καθώς το δείπνο συνδιοργανώνεται από το Α.Π.Θ. και το Δήμο Θεσσαλονίκης.

Το Α.Π.Θ., σε συνεργασία με το Δήμο Θεσσαλονίκης, θα προσφέρουν όχι μόνο γεύμα αλλά και εορταστική ατμόσφαιρα, το Σάββατο 24 Δεκεμβρίου 2011 και ώρες 12.00 με 15.00, στη μεγάλη αίθουσα εστίασης της Φοιτητικής Λέσχης του Α.Π.Θ.

«Είναι μία εκδήλωση κοινωνικής αλληλεγγύης η οποία αποκτά ιδιαίτερη σημασία αν σκεφτεί κανείς τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες που περνά και το ίδιο το πανεπιστήμιο» δήλωσε ο Πρύτανης του Α.Π.Θ., Καθηγητής Γιάννης Μυλόπουλος και επισήμανε «Όμως σε τέτοιες εποχές πρέπει να εκδηλώνουμε έμπρακτα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, τα αισθήματα αλληλεγγύης και αγάπης στους συνανθρώπους μας. Ευχόμαστε την επομένη χρονιά να συνδράμουν στην προσπάθεια και άλλοι φορείς της πόλης».

Το εορταστικό μενού που ετοιμάζεται είναι για 1.000 περίπου άτομα και περιλαμβάνει χοιρινό κρασάτο φούρνου, κομμένο σε φέτες, με σως μανιταριών ή σως μαδέρα, συνοδευόμενο με πατάτες φούρνου και ριζότο λαχανικών, σαλάτα πικάντικη εποχής και τυρί φέτα.

Τρίτη 20 Δεκεμβρίου 2011

Και την πλήρωσε η Γραμματέας...!





'' Πριν από δύο εβδομάδες ήταν τα 45α γενέθλια μου και δεν αισθανόμουν ιδιαίτερα καλά γι’ αυτό. Κατέβηκα να πάρω το πρωινό μου


ξέροντας ότι η γυναίκα μου θα μου έφτιαχνε το κέφι με τις ευχές της και ίσως και με κάποιο δώρο. Όχι μόνο δεν μου ευχήθηκε, δεν είπε ούτε “καλημέρα”!

“Καλά να πάθεις, που ‘θελες και παντρειές”, σκέφτηκα.




Παρηγορήθηκα όμως γιατί… φανταζόμουνα ότι τα παιδιά θα το θυμόντουσαν. Τα παιδιά όμως κατέβηκαν για πρωινό και δεν είπαν λέξη.



Όταν έφτασα στο γραφείο, ήμουν τελείως πεσμένος και απογοητευμένος. Καθώς έμπαινα, η γραμματέας μου η Τζάνετ μου είπε, “Καλημέρα κύριε διευθυντά, Ευτυχισμένα Γενέθλια.” Αισθάνθηκα καλύτερα, κάποιος τουλάχιστον με θυμήθηκε. Δούλεψα μέχρι το μεσημέρι. Κάποια στιγμή, η Τζάνετ μου χτήπησε την πόρτα και είπε:”Ξέρετε, έξω έχει υπέροχο καιρό και μια και είναι τα γενέθλιά σας, τι θα λέγατε να πηγαίναμε για γεύμα οι δυό μας;”

“Αυτό είναι η καλύτερη ιδέα που άκουσα σήμερα. “Πάμε”.
Πήγαμε για φαγητό. Δεν πήγαμε εκεί που τρώγαμε συνήθως αλλά σε ένα μικρό απομονωμένο μέρος στην εξοχή. Πήραμε δύο μαρτίνι και απολαύσαμε φοβερά το γεύμα μας. Κατά την επιστροφή μου είπε, “Μια τόσο όμορφη μέρα δεν χρειάζεται να επιστρέψουμε στο γραφείο, έτσι;” “Υποθέτω πως όχι” απάντησα εγώ. “Πάμε στο διαμέρισμά μου”, μου είπε εκείνη. Φτάνοντας στο διαμέρισμα μου είπε, “Κύριε διευθυντά, αν δεν σας πειράζει, θα πάω στο υπνοδωμάτιο να βάλω κάτι πιο άνετο.” “Βεβαίως”, απάντησα ενθουσιασμένος. Πήγε στο δωμάτιο και, μετά από κανένα πεντάλεπτο, βγήκε κρατώντας μια τούρτα γενεθλίων, ακολουθούμενη από τη γυναίκα μου, τα παιδιά, και ντουζίνες ολόκληρες από οικογενειακούς φίλους. Όλοι τραγουδούσαν το τραγουδάκι των γενεθλίων… και εγώ καθόμουν εκεί, στον καναπέ … …θεόγυμνος.''


τα 'θελε και τα παθε ο τύπος...!

The CiTy of Light !!



Και ο λόγος... για το Παρίσι την πόλη του φωτός, του έρωτα, των καλλιτεχνών, της Belle Epoque, του toulouse lautrec,του picasso ,του Modigliani (και πολλών ακόμα), της Montmartre ,του Moulin Rouge και του Lido ...
 Όταν το επισκέφτηκα δεν πίστευα πως μπορεί μια πόλη να αλλάζει τόσο τη νύχτα μιας και το φως δεν της λείπει ποτέ ...  Ακόμη και ο πύργος του Άιφελ που δεν είναι  κάτι άλλο από μια σιδηροκατασκευή σου δημιουργεί τελείως διαφορετική αίσθηση βλέποντας τον φωτισμένο!!
Ο καλύτερος τρόπος για να το απολαύσεις είναι να το περπατήσεις, ξεκίνα από τη La Defense και περπάτα με κατεύθυνση προς το κέντρο μέχρι εκεί όπου δεν θα αντέχεις άλλο!  Η αλήθεια είναι ότι όταν το επισκέφτηκα δεν είχα αρκετό χρόνο για να δω όλα αυτά τα μέρη που θα ήθελα αλλά υποσχέθηκα ότι θα ξαναπάω σύντομα..
Αν πας για πρώτη φορά αξίζει να επισκεφτείς την Παναγία των Παρισίων (Notre Dame de paris), να δεις το Παρίσι από τον πύργο του Άιφελ (Le tour Eiffel) αλλά και από την Σακρε κερ στη Μονμάρτη (sacre coeur montmartre) τόσο το πρωί όσο και το βράδυ είναι σαν βλέπεις δυο διαφορετικές πόλεις!
Εκεί ψηλά στη Μοντμάρτη θα συναντήσεις ζωγράφους από πολλά μέρη του κόσμου που θα σε παρακαλέσουν για ένα πορτρέτο και ταυτόχρονα θα σου θυμήσουν ότι η Μομτμάρτη αποτελούσε τον τόπο συνάντησης των σπουδαιότερων καλλιτεχνών που πέρασαν ποτέ από το Παρίσι για χρόνια!!
sacre coeur- Montmartre
Πέρνα από το Λούβρο (Musée du Louvre) και το Ορσαί (Musée d'Orsay). Γενικά αν είσαι φίλος των μουσείων έχεις επιλέξει τη σωστή πόλη, θα βρεις πάνω από εκατό... 
Αν έχεις αρκετό χρόνο και χρήμα πήγαινε στην όπερα (Opéra de Paris ) και δεν θα το μετανιώσεις.
Αν πάλι προτιμάς τις βόλτες και τους καφέδες από τα μουσεία,απόλαυσε ένα καφέ στην Καρτιέ λα ταν (quartier latin) ή στα διάσημα καφέ γύρω από το Σαν Ζερμαίν ντε Πρε (Saint-Germain-des-Prés).
cafe de flore
Αν θέλεις και μεσαιωνκό τοπίο ταυτόχρονα δεν έχεις τίποτα αλλό να κάνεις από μια βόλτα στη συνοικία Μαρέ ( Marais) που διατηρεί το χαρακτήρα της,την οποία μπορείς να συνδυάσεις,μιασ και είναι δίπλα) με την κοσμοπολίτικη πλατεία της Βαστίλης όπου θα βρεις και την καινούργια όπερα!!
Διασχίζοντας τα Ηλύσια Πεδία (Champs Elysees) θα καταλάβεις ότι το Παρίσι δεν κοιμάται ποτέ! Θα δεις κόσμο να περπατάει ξέγνοιαστος ακόμη και νωρίς τα ξημερώματα!!  Ξεκίνα από την Αψίδα του Θριάμβου και περπάτα την όλη. Θα συναντήσεις πάρκα και όμορφα bistrot για να ξεκουραστείς και να τσιμπήσεις κάτι !!


La Defense

  Αν δεν το επισκεφτείς δεν θα καταλάβεις την ομορφιά του, ωστόσο πάρε μια γεύση από τις φωτογραφίες !!   


Paris




Engineering....

Ίσως τώρα να μην με καταλάβετε και ιδιαίτερα οι μη μηχανικοί τουλάχιστον...αλλά αυτή η φωτογραφία που βλέπετε παρακάτω (...παραπομπή από το: http://9gag.com/fast#1131368 ) είναι ο βαθύτερος μου πόνος το τελευταίο διάστημα :PP



Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2011

Γυναίκες vs Άντρες... VS Mikeius :D

Μία αρκετά "κάφρικη" αντρική εκδοχή περί των γυναικών... από τον γνωστό blogger Mikeius του γνωστού faeenamalaka.blogspot.com  !!!
Όσοι δεν τον έχετε ήδη απολαύσει κάντε το όπως και δήποτε :D



                                   http://www.youtube.com/watch?v=2ixdzmHvcrM




Φυσικά από τον Mikeius δε ξεφεύγουν ούτε οι άντρες, καθώς κάνει την αυτοκριτική του... χαχαχα




iT don't mean a thing.....if it aint got that SwInG!

Πίνεις το κρασάκι σου με τις φιλενάδες σου σε ένα πολύ όμορφο μπαράκι...από πίσω ακούγεται ξαφνικά το τραγούδι αυτό και σταματάς επιτόπου να ακούς τι λένε οι φίλες σου γιατί θες μανιωδώς να μάθεις ποια διασκευή είναι αυτή. 
Σε παλαιότερο άρθρο έχω δείξει πιστεύω την αγάπη μου για τις καλές διασκευές...
ε...τελικά βρήκα το 'θάρρος' να ρωτήσω τον dj (ευτυχώς στην προκειμένη περίπτωση ήταν πολύ συμπαθητικός άνθρωπος....το ευτυχώς πάει γιατί πρόσφατα μου έτυχε ένα παρόμοιο περιστατικό με έναν αναιδέστατο, ψωνισμένο... που με έκανε και σιχάθηκα τον εαυτό μου που τον ρώτησα...).......... αλλά για να επανέλθω στο θέμα λοιπόν μου είπε ποια είναι αυτή η περιβόητη διασκευή που με έκανε για μερικά λεπτά να γράφω επιδεικτικά τις φίλες μου :P (sorry Natalie & Athens Noise)



Μια μίξη από 3 πασίγνωστους  jazzίστες η φωνή του Louis Armstrong,το πιάνο του Paolo Conte και το τραγούδι του Duke Ellington ''It don't mean a thing''




Και μια γεύση από τις αρχικές εκτελέσεις:
Duke Ellington: It dont mean a thing.. (1943)



Louis Armstrong: επανεκτέλεση του κομματιού (καταπληκτική σαφώς)






Traveling to Thessaloniki




Έχετε νιώσει ποτέ ότι είστε σε διακοπές ενώ είστε στην ίδια σας την πόλη; Εγώ το ένιωσα όταν μου δόθηκε η ευκαιρία να μείνω στο Little Big House στη Θεσσαλονίκη.




Και τώρα θα μου πείτε τι είναι το Little Big House?! Θυμάστε πριν ένα, δύο, πέντε χρόνια που φίλοι σας από άλλες πόλεις ή χώρες σας ρωτούσαν "Μπορείς να μου προτείνεις κανένα φθηνό και όμορφο hostel να μείνω στη Θεσσαλονίκη;" και εσείς κατεβάζατε το κεφάλι σας ντροπιασμένοι και σκεφτόσασταν "Μα γιατί να μην έχουμε ούτε ένα hostel στη Θεσσαλονίκη;;;" 

Η επιθυμία σας διαταγή για τη Βίκυ και το Χάρη, δύο αδέρφια που αποφάσισαν να μας τρελάνουν τελείως!! Όχι μόνο άνοιξαν το καλοκαίρι ένα hostel στην Άνω Πόλη, αλλά πιστέψτε με είναι το πιο όμορφο hostel που έχετε δει ποτέ :) Δόξα σοι ο Δαρβίνος έχω ταξιδέψει πολύ και έχω δει hostel όμορφα και άσχημα, κεντρικά και στα προάστια, καθαρά και βρώμικα κλπ κλπ. Σαν το Little Big House δεν έχει πουθενά! 



Μερικά από τα στοιχεία που εμένα μου έκαναν τρομερή εντύπωση είναι πως ένιωθα σαν το σπίτι (των ονείρων) μου. Έπινα τον πρωινό μου καφέ στον κήπο ακούγοντας τη μουσικούλα μου και διαβάζοντας τα νέα της ημέρας, ενώ τα παιδιά γινόντουσαν χίλια κομμάτια να με φιλέψουν. Όχι κουλουράκια, όχι πρωινό, όχι γλυκά... Καλά δεν το συζητώ ότι είναι must να δοκιμάσετε τα μπισκοτάκια από τα χεράκια τους! 



Και μετά έπαιρνα τον κατήφορο για να βγω έξω. Διέσχιζα την Άνω Πόλη -μακράν από το πιο όμορφα σημεία της πόλης μας- και σε 10 λεπτά ήμουν στο κέντρο.   Μπορούσα να πάω για καφέ, να περπατήσω, να πάω σε κανένα μουσείο, να δω καμιά έκθεση, να πιω ποτό και τις πρώτες πρωινές ώρες έπαιρνα τον δρόμο της επιστροφής (αυτός ήταν λίγο δυσκολότερος λόγω ανηφόρας και επειδή έτρωγα όλα μου τα κουλουράκια το πρωί :P)




Αυτά τα λίγα και φυσικά δεν μπορούσα να σας αφήσω χωρίς φωτογραφίες από τα δωμάτια...!



Από εδώ και πέρα λοιπόν ξέρουμε και προτείνουμε...
Little Big House



Address
24 Andokidou Street, 54634 Salonica, Greece
Phone
(0030) 2313014323, (+30) 6944730895,(+30)6944397864
Website

in..Christmas spirit

***Δυο άκρως χριστουγεννιάτικες playlist για να σας φτιάξουν το κέφι.. ***
Tip: Συνοδέψτε τις με ζεστό καφεδάκι και μελομακάρονα!!!

                                        

                              http://www.youtube.com/watch?v=b8sWyUZBZzU&feature=related

Enjoy.....

Οικοτουρισμός στην Ελλάδα


Ο τουρισμός δεν σημαίνει μόνο σανδάλια, ήλιο και παραλία. Μπορείς να κάνεις πολλά περισσότερα.





Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μία στροφή παγκοσμίως προς διάφορες μορφές εναλλακτικού τουρισμού. Αθλητικός, ιαματικός, χιονοδρομικός, εκπαιδευτικός, αρχαιολογικός, συνεδριακός, ιστορικός, οικολογικός είναι κάποιες από τις μορφές του που κατακλύζουν τα ΜΜΕ. Τι όμως είναι στ’ αλήθεια ο οικολογικός τουρισμός ή οικοτουρισμός; Εφαρμόζεται στην Ελλάδα;

Μπορεί ορισμός αποδεκτός απ’ όλους να μην υπάρχει, κάποιοι όμως από τους στόχους του οικοτουρισμού είναι καθολικοί και δίνουν μία καθαρή εικόνα σε τι αναφερόμαστε.

Ο οικοτουρισμός στοχεύει στο σεβασμό του φυσικού περιβάλλοντος, μέσω της επιβολής καθεστώτος προστασίας, και στην οικονομική στήριξη της τοπικής κοινωνίας, από την ανάπτυξη τουριστικών δραστηριοτήτων. Για τους επισκέπτες, ο οικοτουρισμός προσφέρει διασκέδαση, μέσω της οργάνωσης δραστηριοτήτων αναψυχής, και συμβάλλει στην ανάπτυξη περιβαλλοντικής τους ευαισθητοποίησης, από την παροχή δραστηριοτήτων περιβαλλοντικής γνώσης και προγραμμάτων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.

Τι περιμένουμε λοιπόν; Τώρα που ο χειμώνας χτυπάει την πόρτα μας και ο καιρός είναι κατάλληλος για ορεινές εξορμήσεις… ας δοκιμάσουμε κάτι καινούριο και διαφορετικό! Γρεβενά, Καστοριά, Πρέσπες, Πέλλα, Κερκίνη, Δράμα, Παγγαίο, Βλάστη και πολλοί άλλοι προορισμοί στην Βόρεια Ελλάδα αποτελούν ιδανικούς προορισμούς με όλες τις προδιαγραφές για ένα τριήμερο (μπορεί και τετραήμερο για τους τυχερούς) στη φύση.

Το μόνο που απομένει λοιπόν είναι αντί να σπαταλήσουμε όλο μας το χρόνο μπροστά σ’ ένα τζάκι, είναι να γνωρίσουμε τα ήθη και έθιμα της περιοχής που αναβιώνουν με αυθεντικό τρόπο όπως και να συμμετέχουμε ενεργά σε μία σειρά δραστηριοτήτων.

Παρατήρηση πουλιών, πανίδας, χλωρίδας, επισκέψεις υγροβιότοπων, συμμετοχή σε αθλήματα περιπέτειας (ράφτινγκ, πεζοπορία, αλεξίπτωτο πλαγιάς), πολιτιστικές περιηγήσεις (εκκλησίες, μονές, μνημεία, γεφύρια, παραδοσιακά κτίρια), γευσιγνωσία (οινοποιεία, βιολογικά, τοπικά προϊόντα, παραγωγή μελιού) καθώς και μαθήματα παραδοσιακών δραστηριοτήτων (αργαλειός, ελληνικοί χοροί) είναι κάποιες από αυτές.

Η ύπαρξη της Εγνατίας Οδού έχει φέρει όλα τα παραπάνω μέρη, που κάποτε τα θεωρούσαμε δυσπρόσιτα, δίπλα την πόρτα μας. Γιατί να τα αφήνουμε ανεκμετάλλευτα να ερημώνουν; To καλύτερο με τον οικοτουρισμό είναι πως οι τιμές για όλα τα παραπάνω είναι αν μη τι άλλο προσιτές. Οι ξενώνες, το φαγητό και οι περισσότερες δραστηριότητες δεν πρόκειται να σας κοστίσουν περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο πλάνο και προορισμό είχατε στο μυαλό σας. 

Επίσης, μην ξεχνάτε ότι σ’ αυτήν την περίπτωση σας δίνεται και η δυνατότητα να κάνετε πολλά πράγματα χωρίς να χρειαστεί να πληρώσετε! Γιατί να μη βοηθήσετε τους ντόπιους σε κάποιες απ’ τις δραστηριότητες τους (παραγωγή τσίπουρου, μάζεμα ελιάς κ.λπ.); Και πιο κοντά στους ανθρώπους και στη φύση θα έρθετε και σίγουρα θα γνωρίσετε και την ελληνική φιλοξενία, που είναι ακόμα έντονη μακριά από την πόλη.



Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2011

"Hello, my name is Johnny Cash"...

..Κάπως έτσι ξεκινούσε την κάθε εμφάνιση του ο "Άνθρωπος με τα Μαύρα" Johnny Cash!

Η 'φωνή σαν ξυράφι' (όπως πολλοί την αποκαλούσαν) και η σιγουριά που εξέπεμπε την ώρα που τραγουδούσε τον μετέτρεψαν σε είδωλο μιας ολόκληρης εποχής.Για έναν άνθρωπο που κατάφερε να επηρεάσει μουσικά καλλιτέχνες, όπως ο Elvis, ,o Jerry Lee Lewis,o Willie Nelson και να προωθήσει στη μουσική βιομηχανία ονόματα όπως ο Bob Dylan, τα λόγια είναι λίγα..

Όσοι με ξέρετε ,γνωρίζετε τα αισθήματα που τρέφω για τον JC .. <3 αυτό όμως δε σημαίνει ότι μεροληπτώ!Τα στοιχεία είναι απλά αδιάσειστα!

Μέσα στην 50 χρόνων πορεία του ασχολήθηκε με πολλά είδη μουσικής, όπως η country, το rockabilly, η rock n roll, τα blues, η folk και η gospel.. 

Αυτό που για μένα τον ξεχωρίζει από άλλους καλλιτέχνες είναι η αυθεντικότητα του.Ήταν ένας άνθρωπος που δε μπήκε ποτέ σε καλούπι και στερεοτυπικές συμπεριφορές.Είχε μεγάλη δύναμη ψυχής αφού κατάφερε να ξεφύγει από τις καταχρήσεις και ταυτόχρονα να αλλάξει μονοπάτι ζωής.

Μα το πιο αξιοθαύμαστο σε αυτόν ήταν η σχέση ζωής με την επίσης τραγουδίστρια June Carter, η οποία, όπως και ο ίδιος δήλωνε, ήταν η κινητήρια δύναμη του.. 


Αν πάνω απ'όλα σε έναν καλλιτέχνη μετράει το πνεύμα.. τότε θα μπορούσαμε να πούμε πως ο Johnny Cash τα είχε όλα..







Το συγκεκριμένο τραγούδι το έγραψε η γυναίκα του και επίσης τραγουδίστρια June Carter.








Εκτέλεση από κοινού με τον Dylan ίσως του πιο γνωστού κομματιού του JC. http://www.youtube.com/watch?v=mpuGp-TTYXQ&feature=related





O JC στα τελευταία χρόνια της ζωής του διασκεύασε τραγούδια των Depeche Mode,Nine Inch Nails, U2..και άλλα.




Μίμηση του Έλβις!!  http://www.youtube.com/watch?v=TYctbbWWzzo










"Don't know that I will But until love can find me And the girl who'll stay and won't play Games behind me, I'll be what I am A solitary man..." (στίχοι από το Solitary Man)

Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2011

Yoga.. και όλα αλλάζουν.. ***



Μυική ενδυνάμωση, ευελιξία του σώματος, νοητική τόνωση αλλά πάνω απ' όλα μια ολόκληρη κοσμοθεωρία.. Ο λόγος για τη Yoga..!

H yog-ική άσκηση είναι από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους εκγύμνασης πολύ απλά σε ενεργοποιεί ταυτόχρονα σε πολλαπλά σημεία του σώματος αλλά ΚΑΙ του μυαλού!

Ο λόγος για τον οποίο πήρα την αφορμή να γράψω για αυτό το σύστημα "πνευματικής και σωματικής εξέλιξης" είναι επειδή σήμερα μετά από αρκετούς μήνες (εξαιτίας μικρού τραυματισμού) έκανα μια ολοκληρωμένη πρακτική yoga και ήταν απλά τέλεια...

Η αίσθηση που έχεις, κατά τη διάρκεια της πρακτικής και μετά, είναι μια απόλυτη ευφορία αλλά και μια περίεργη τόνωση που κανένα άθλημα και γυμναστήριο δε μου είχε δώσει!

Η Hatha Yoga (υπάρχουν αρκετά άλλα είδη απλά έτυχε να ασχοληθώ με αυτό) αποτελείται από τρία στάδια.Οι ασκήσεις αναπνοής (pranayama)είναι αποτοξινωτικές και χαλαρωτικές ,οι σωματικές ασκήσεις (yoga asanas) σου προσφέρουν ευελιξία και δύναμη, μυική τόνωση και ισορροπία και τέλος το στάδιο της απόοοοολυτης χαλάρωσης (savasana) προσφέρει το ιδανικό κλείσιμο και ένα αίσθημα αναζωογόνησης!

Σας συνιστώ α-ν-ε-π-ι-φ-ύ-λ-α-κ-τ-α να δοκιμάσετε αυτήν την υπέροχη πρακτική και να μην πιστεύετε αυτούς (και είναι αρκετοί!) που λένε, πως η yoga είναι μόνο χαλάρωση... Πραγματικά ΔΕΝ ξέρουν για τι μιλάνε -εμπιστευθείτε με!

Αν υπάρχει πιθανότητα να σας δελέασα έεεεστω και λίγο το παρακάτω βίντεο είναι μια ολοκληρωμένη πρακτική.Έχει τις απαραίτητες οδηγίες, σε περίπτωση που θα θελήσετε να πάρετε μια μικρή γεύση!!(Δυστυχώς το βιντεάκι είναι στα αγγλικά.. αλλά πιστεύω το ΄χετε!!)

Υπαρχουν πολλά στούντιο yoga τα οποία εν καιρώ κρίσης έχουν ρίξει πολύ τις τιμές.Ξάξτε το και θα με θυμηθείτε!Αν τα οικονομικά δεν επιτρέπουν συνδρομή σε ένα στούντιο, το ίντερνετ, σε συνδυασμό όμως με μια φίλη ή φίλο που γνωρίζει από yoga, είναι μια καλή λύση!

Και ένα γνωμικό έτσι για το τελείωμα... "Το μέτρο για την υγεία του νου είναι η προδιάθεσή του να βρίσκει παντού το καλό." (Patangali -φιλόσοφος και εμπνευστής της Υοga)

Namaste.
(Yog-ικός χαιρετισμός των Yogi και των Yoginis ***)

Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2011

friday night....Fever?

Και επειδή σήμερα (έτσι μου γουστάρει...προς αποφυγή ερωτήσεων...)  θα δούμε και κάτι ροζ !! 

Είναι Παρασκευή και είθιστε να βγαίνουμε έξω !!! 
Είτε λοιπόν βγείτε είτε καθίσετε μέσα με το αγόρι σας, τους φίλους σας, τον σκύλο σας και ότι άλλο θέλετε ... Περάστε καλά!! το χρειάζεστε.....είμαι σίγουρη ;-)




Και τώρα...?! Η μετά-πτυχιακή ζωή.

 Ήρθε λοιπόν η μαύρη αυτή ώρα που τελειώνει η τέλεια-φανταστική-αξέχαστη φοιτητική σου ζωή.Τότε είσαι λοιπόν και επίσημα ένας απόφοιτοοοος -τρομάρα σου-... και τώρα?Οι επιλογές είναι συνήθως δυο .. είτε πιάνεις μια δουλειά (μα που ζω?? ξέχασα μάλλον ότι είμαστε -όχι τυχαία- η γενιά του φραπέ.. αφού δεν έχουμε και άλλη επιλογή!!) ,είτε συνεχίζεις τις σπουδές σου μεταπτυχιακά.. Το θέμα για σήμερα εστιάζεται στη "μεταπτυχιακή ζωή" γενικά και αόριστα!!

Όσον αφορά την επιλογή "μεταπτυχιακού τρόπου ζωής"(ακούγεται πιο δελεαστικό από ένα ξερό "μεταπτυχιακό"!) το δίλημμα είναι 1)σπουδές στο εξωτερικό ,γιατί όπως ξέρουμε η "φοιτητική μετανάστευση" είναι και πολύ trendy, (σπουδές στο εξωτερικό περιλαμβάνουν γνωριμία με ξένους φοιτητές, ευκαιρία να ζήσεις το erasmous που ΠΟΤΕ δεν πήγες,νέες κουλτούρες, διεύρυνση των οριζόντων σου... και πάει λέγοντας) ήηηηη 2)μεταπτυχιακές σπουδές στην Ελλάδα βρε(δηλαδή ενίσχυση αυτού του ρημαδένιου ελληνικού μεταπτυχιακού κλάδου και επιτέλους υποστήριξη από μέρους μας σε .. θου κύριε.. Ελληνικό προϊόν, δηλαδή στα ελληνικά πανεπιστήμια!!

Δε μπορώ να πω πως η μεταπτυχιακή φοιτητική ζωή (επιμένω να την αναφέρω έτσι , ώστε να φέρνει λίγο σε φοιτητική ζωή -σκέτο- )στην Ελλάδα είναι ονειρική.Τα προβλήματα είναι πολλαπλά από έλλειψη οργάνωσης, έλλειψη προσωπικού και έλλειψη χρημάτων σε μειωμένη αναγνωρισιμότητα του τίτλου, συγκριτικά με τα μεταπτυχιακά άλλων Ευρωπαϊκών πόλεων.Έτσι άκουγα τουλάχιστον!!

Αυτό όμως που με έκανε να επιλέξω ένα πολύ ενδιαφέρον μεταπτυχιακό σε ένα πανέμορφο ελληνικό νησί ήταν η θέληση μου σε ,πείσμα πολλών εξωτερικό-μανών (από "ξενό-μανών"), να δώσω δύναμη σε ένα πρόγραμμα το οποίο γνωρίζω πως ανταγωνίζεται με αξιοσέβαστο τρόπο αντίστοιχα ξενικά μεταπτυχιακά προγράμματα.

Το αποτέλεσμα μέχρι τώρα μου βγήκε ιδιαίτερα θετικό.Οι καθηγητές αποδείχθηκαν εξαίρετοι στον κλάδο τους, με μεγάλη επιστημονική αξία, δημοσιεύσεις ζηλευτές από άλλους συναδέλφους τους και προτάσεις για συνεργασίες από ξένα πιο trendy πανεπιστήμια ,τα οποία απέρριψαν στην προσπάθεια τους να αναβαθμίσουν αυτό το κακόμοιρο "ελληνικό πανεπιστήμιο".

Το συμπέρασμα είναι ένα. Μην απαξιώνεις ποτέ κάτι, ειδικά όταν "σου ανήκει".Εφόσον βλέπουμε ξεκάθαρα πως το ελληνικό πολιτικό σύστημα ,ως έχει, είναι ΑΧΡΗΣΤΟ στο να μας προέχει τα απαραίτητα  (σε όοοολους τους τομείς) είναι στο χέρι μας να φροντίσουμε για το μέλλον μας αλλά και το μέλλον του Ελληνικού πανεπιστημίου, και κατ' επέκταση των μεταπτυχιακών!


Επειδή δεν είναι όλα ασπρόμαυρα δε σημαίνει πως αυτόματα ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα στο εξωτερικό είναι ανώτερης ποιότητας ούτε φυσικά ότι στο εξωτερικό θα κάνεις πιο καλές φιλίες με τους συμφοιτητές σου.Το θέμα είναι να το διασκεδάσεις όσο μπορείς και φυσικά να είσαι απαλλαγμένος από τέτοιου είδους προκαταλήψεις.Είναι πλέον βέβαιο πως εμείς οι ίδιοι πρέπει να φροντίσουμε για το μέλλον της χώρας μας, ας ξεκινήσουμε λοιπόν με τις ίδιες τις σπουδές μας!!!


υγ1. Ήταν το πρώτο μου άρθρο... ελπίζω να πιάσατε το νόημα :)






υγ2. Η φώτο είναι από το πολύ όμορφο νησί της Μυτιλήνης και από τo καινούριο μου παρεάκι


***Ναι η μεταπτυχιακή ζωή είναι ωραια ΚΑΙ στην Ελλαδίτσα... ;)

υγ3. Οι εικόνες παίζουν επίσης και ψυχαγωγικό ρόλο :D