Το τέλος μιας εποχής..

Αλλαγή ηγεσίας στο ΚΚΕ. Αυτό είναι είδηση! Είναι καλύτερο και από το πιο δυνατό κουτσομπολιό που μπορεί να ακούσει κάποιος.

Το μόνο σταθερό, συντηρητικό στοιχείο της κοινωνίας μας αλλάζει ριζικά. 

Δεν το χωράει το μυαλό μου.

Και τώρα για να μιλήσουμε σοβαρά.Τι σημαίνει μια τέτοια αλλαγή; Θα είναι μια ουσιαστική αλλαγή ή απλά μια αλλαγή εικόνας; Σύμφωνα με την πορεία του ΚΚΕ τόσα χρόνια μου είναι δύσκολο να πιστέψω ότι με την αλλαγή ενός προσώπου θα σημάνει και αλλαγή πολιτικής. Μιλάμε για ένα κόμμα όπου παραδείγματος χάρη -σύμφωνα με στοιχεία του ριζοσπάστη- για τις θέσεις της Κεντρικής

Κοινή λογική..

Σας προκαλώ να μου πείτε από ποιο μαγαζί είναι αυτό το ευφυολόγημα. ε ΝΑΙ ευφυολόγημα!

Θα τα καταφέρουμε ρε...

Σάλος ξέσπασε μετά την χθεσινοβραδινή εκπομπή του Τράγκα. Ίσως ήταν καθαρά δημοσιογραφική επιχειρηματικότητα ή απλά βλακεία, δεν ξέρω. Πάντως τον σκοπό του τον πέτυχε. 

Είμαι σίγουρη πως πολλοί όπως και εγώ προσπάθησαν να δουν την εκπομπή του. 

Αν τα κατάφεραν δεν ξέρω, πάντως εγώ αν και προσπάθησα δεν τα κατάφερα. 

Τα συναισθήματα που με κυρίευσαν ακούγοντάς τους ήταν πολύ πιο δυνατά από την περιέργεια μου. 

Φόβος 

Φοβάμαι όταν τους ακούω, φοβάμαι ακόμα περισσότερο όταν συμφωνώ με μια προτασή τους, γιατί πάνω από όλα φοβάμαι τον κόσμο που θα πειστεί, που θα ταυτιστεί, που θα τους εμπιστευτεί. Φοβάμαι...  

Θλίψη

Πόσο πιο θλιβερό το θέαμα από μια εκπομπή ενός δημοσιογράφου (δεν έχω λόγια να τον περιγράψω)

"Δούναι και λαβείν"

Τι συνέπειες μπορεί να έχει μια μικρή χειρονομία αγάπης και κατανόησης προς έναν περαστικό? Απ'ότι φαίνεται ότι δίνεις παίρνεις.. ;)

Αν τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης υπήρχαν από παλιά...

*Η γέννηση του Χριστού θα γινόταν life event.
*Αντί για το μυστικό δείπνο θα γινόταν ένα ομαδικό videocall. 
*Δε θα υπήρχαν Απόστολοι, αν ήθελες γινόσουν subscriber. 
*Το «τα πάντα ρει», θα ήταν tweet. 
*Θα υπήρχαν φωτογραφίες πριν και μετά της Ακρόπολης, στο timeline του Περικλή. 
*Ο Αχιλλέας και ο Πάτροκλος θα είχαν relationship status, its complicated.

"Ένας πόλεμος -φάντασμα"

Βρισκόμαστε σε πόλεμο. Σε μια χρόνια διένεξη με σκοπό την ενδυνάμωση του ήδη ισχυρού. Όλοι γνωρίζουμε πως δεν ανήκουμε στη μεριά των νικητών. Τουλάχιστον, όχι ακόμη.

Ενώ οι εποχές αλλάζουν, τα μέσα μετασχηματίζονται, οι κοινωνίες εξελίσσονται, ο ανθρώπινος παράγοντας παραμένει ίδιος. Το θηλαστικό, που ονομάζεται άνθρωπος, χιλιάδες χρόνια μετά, παραμένει το πιο άγριο ζώο. Τόσο άγριο, ικανό να κατασπαράξει ακόμα και τους ομοίους του.

Παλιά τα σημάδια του πολέμου ήταν διακριτά. Από την εμφανή βία, την αιματοχυσία και σε κάθε περίπτωση την άμεση σύγκρουση. Πλέον, πρέπει να κάνεις πολύ ησυχία για να νιώσεις στο πετσί σου, τι συμβαίνει. Έχοντας αφουγκραστεί καλά-καλά, μπορώ να πω πως βρισκόμαστε σε μια «εμπόλεμη ζώνη» διαρκείας. Ο εχθρός μας δεν έχει μορφή, τον λες και αόρατο. Και είναι τόσο δύσκολο να πολεμήσεις κάτι που δε βλέπεις.

"Ειλύθια": συνέντευξις

Δεν έχει περάσει μια βδομάδα από όταν παρακολούθησα τη θεατρική παράσταση «Ειλύθια» στο θέατρο Αυλαία. 

Γνώριζα κάποια πράγματα για την πλοκή, είχα ενημερωθεί σχετικά με τους ρόλους αυτό που δεν ήξερα όμως, είναι ότι θα γελούσα τόσο πολύ, από την καρδιά μου! 

Προσωπικά, παροτρύνω τον κόσμο να έρθει να δει την παράσταση. Αν μη τι άλλο είναι σε πολύ λογική τιμή και αποτελεί μια πολύ ευχάριστη προοπτική για να περάσει κάποιος ένα του βράδυ. 

Νέα παιδιά, φρέσκιες ιδέες, τρελός ενθουσιασμός και αδιαμφισβήτητα ταλέντα είναι λίγα από τα χαρακτηριστικά που συνθέτουν αυτό το θεατρικό. Μίλησα με δύο από τις πρωταγωνίστριες της παράστασης την Έστερ Σερεμέτη Αζάρια (Παραμάνα/ Τριγλυκερίδα) και την Φένια Πλιάτσικα (Ειλύθια) οι οποίες μου απάντησαν με κέφι και μεράκι ακριβώς ότι ήθελα να μάθω. 

εικόνες. Μυτιλήνη. Μου

"Το βαλσάκι της Δάφνης". στίχοι

Το ακυκλοφόρητο τραγούδι του τροβαδούρου του έρωτα, Φοίβου Δεληβοριά. Γραμμένο για άλλη μια κοπέλα, που βρέθηκε στο δρόμο του. 

Εθνι-κιτς: Ένας παράδοξος συλλογισμός

Οι έλληνες δεν αγαπάμε τη χώρα μας, τουλάχιστον όχι όπως θα ‘πρεπε.-

 (Όχι, δε γράφω την στήλη πολιτικά&διάφορα στο περιοδικό των Κλούβιων-Αυγών. Ένας φυσιολογικός άνθρωπος είμαι, μάλιστα θεωρώ πως έχω ανοιχτούς ορίζοντες.)

Η αμφιβολία

Η ‘εναλλακτική’ μου πλευρά δε θα έπρεπε να μου επιτρέπει τέτοιες σκέψεις, αναλογίζομαι. Τζάμπα πήγαν τόσα χρόνια γαλούχησης και μύησης σε έναν αρνητισμό, απέναντι σε όλο το σύστημα;

Τζάμπα και οι ατελείωτες συζητήσεις, υπό τον ήχο του Μάλαμα και άλλων έντεχνων;

Τίποτα δεν πήγε χαμένο. Τα ερεθίσματα αυτά συνέβαλαν στο να δομήσω μια ολοκληρωμένη άποψη για το κοινωνικό-πολιτικό γίγνεσθαι. Με άλλα λόγια να καταφέρω να δω το ποτήρι μισογεμάτο.

Η αφορμή

Στον περίπατο μου στην αγγλική πρωτεύουσα συνάντησα ένα μαγαζί-πανηγύρι με τα όλα του. Το κόκκινο-μπλε της Βρετανικής σημαίας στο μεγαλείο του. Ένα μαγαζί αφιερωμένο στην αγγλική.. κουλτούρα. Η εθνική περηφάνια στο ζενίθ.

«Μπουτάρεια»

Κύριε Δήμαρχε,

καταρχήν σας ευχαριστούμε. Από μόνη της η αντικατάσταση του νυν ισοβίτη και πρώην δημάρχου με εσάς ήταν ανάσα φρέσκου αέρα για την πόλη –Αλληλούια. Βεβαίως, δεν είμαι σίγουρη για το αν αυτό πιάνεται ως κομπλιμέντο. Η ζυγαριά, εύκολα, γέρνει υπέρ όποιου απλά ΔΕΝ είναι ο κ. Παπαγεωργόπουλος.

Φέρατε έναν ευρωπαϊκό αέρα στην, κατά βάθος, συντηρητική πόλη μας. Η εκκεντρικότητα σας έγινε θέμα συζήτησης ακόμα και από το διεθνή Τύπο, ενώ η αναγόρευση σας ως Δήμαρχο του μήνα Οκτώβρη έκανε γνωστή τη Θεσσαλονίκη παγκοσμίως. Εμάς μάλλον μας αρέσει αυτό το look του ρέμπελου, αν μη τι άλλο μας ταιριάζει. Άλλωστε, έχουμε συνηθίσει και σε εξαντρίκ εμφανίσεις τύπου Ζορρό, δε πτοούμαστε. Αγαπημένο

Τέχνη vs Ρατσισμός

Η οικονομικό-κοινωνική κατάσταση παγκοσμίως είναι σε θέση να θρέψει κατά τι παραπάνω τις ακραίες συμπεριφορές. Είναι σε θέση να δώσει περίοπτη θέση στο μίσος, στο ρατσισμό αλλά και σε φαινόμενα βίας. Η τέχνη, παραδοσιακά, αποτελεί ένα μέσο αφύπνισης του νου αλλά και μετάδοσης ηχηρών μηνυμάτων, του κοινωνικό-πολιτικού πεδίου. Τι καλύτερο λοιπόν από το να ενωθούν δεκάδες ταλαντούχα χέρια, με μόνο σκοπό την καταστηλίτευση των ρατσιστικών συμπεριφορών!

Το 1againstracism.gr ζήτησε από δώδεκα Έλληνες σκιτσογράφους να συμμετάσχουν για έναν κοινό σκοπό, για έναν κόσμο χωρίς ρατσισμό, μίσος και φυλετικές διακρίσεις. Οι δημιουργοί αφιέρωσαν τα παρακάτω έργα στην εκστρατεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες κατά του ρατσισμού, με σύνθημα το εξής: «Και 1 θύμα ρατσιστικής βίας είναι πολύ!»

του Πέτρου Ζερβού

του Δημήτρη Γεωργοπάλη 

La surconsommation

Ένα βίντεο, πολλές εικόνες, χίλιες λέξεις..

μια πραγματικότητα που όλοι γνωρίζουμε, δοσμένη σχεδόν ποιητικά.

Η τελευταία σκηνή σε κάνει να φαντάζεσαι τι έπεται. Μια ανακύκλωση των πάντων, αλλιώς και η ώρα της εκδίκησης.

Πατήστε ΕΔΩ.

Wealth Inequality in America

Πολιτική και Οικονομία...


Και αυτό εστί καπιταλισμός!

''Όχι...δεν ενδιαφέρομαι''

Η αμήχανη στιγμή που έχεις ανοίξει την πόρτα...και στέκεται εκεί μπροστά σου έτοιμη να ρίξει τα πυρομαχικά της.

Κουρασμένη και απογοητευμένη από τους ανθρώπους που δεν την καταλαβαίνουν, που δεν νιώθουν αυτό ακριβώς που νιώθει και εκείνη και που θα της κλείσουν την πόρτα στην μούρη για ακόμη μια φορά.

'Όχι δεν ενδιαφέρομαι'' είπα απευθείας για να μην τα λέει τσάμπα ..και ο πόλεμος είχε ήδη ξεκινήσει μόνο που εγώ δεν το ήξερα ακόμα.

''Γιατί ξέρετε τι θέλω να σας πω;'' η απάντηση της. Με αποστόμωσε. Ήξερα ακριβώς τι ήθελε και ήξερα επίσης ότι, ότι και να μου έλεγε δεν θα με έπειθε.

"Περπατώ-περπατώ μες στα .. Λαδάδικα"

Πριν λίγα χρόνια έλεγαν πως η Βαλαωρίτου ήταν τα νέα Λαδάδικα, ο τροχός όμως γύρισε  και τώρα πια τα Λαδάδικα είναι ξανά η παλιά καλή γειτονιά που όλοι γνωρίζουμε, ανανεωμένα κατά τι, ΚΑΙ η νέα Βαλαωρίτου, όλα σε ένα. Όσοι μαγαζάτορες ήταν μέσα στα πράγματα προέβλεψαν αυτήν την καθοδική κίνηση των μαγαζιών και μετατόπισαν το κέντρο βάρος της επιχείρησης  τους λίγο χαμηλότερα. Ακριβώς κάτω από την Πολυτεχνείου.

Δεν πάει πολύς καιρός που έκανα βόλτα μέσα στα γραφικά στενάκια, σκοτώνοντας χρόνο κυρίως. Είχα και μια φωτογραφική μηχανή στα χέρια.. έτσι ξεκίνησα να βγάζω φωτογραφίες. Σταμάτησα μόνο όταν είχα βγάλει, σχεδόν, όλα τα κτίρια μέσα στη λαϊκή συνοικία.

Μπαίνοντας από την είσοδο επί της Σαλαμίνος, εκεί δίπλα στον παλιό Κρικέλα, συναντάμε πανέμορφα κτίρια, με ενδιαφέρον εσωτερικό- τα περισσότερα.

Διασχίζοντας την πόλη

Κάθε μέρα παίρνω το λεωφορείο. Δεν είναι που είμαι οικολόγος, είναι που το κάνω κι από ανάγκη. Η διαδρομή μου ξεκινάει από στάση Ανάληψη, αλλιώς κόλαση του μετροπόντικα, και τελειώνει στα, πάλαι πότε λαϊκά, Λαδάδικα, στην Πλατεία Εμπορίου. Έτσι, για να βρισκόμαστε όλοι στην ίδια σελίδα.

Όταν πρόσφατα με ρώτησε μια τρελή φίλη μου φωτογράφος, ποιες εικόνες της ημέρας μου θα κατέτασσα ως τις αγαπημένες μου, κατευθείαν απάντησα.. «την πρωινή διαδρομή με το τριάντα εννιά». Μου βγήκε αυθόρμητα. Ο κόσμος βιαστικός, οι διαθέσεις πολλές, οι απρόσμενες επαφές, μετά από φρένο του οδηγού, ακόμα παραπάνω. Η θέα της πόλης γοητευτική. Το πανέμορφο κτίριο του νηπιαγωγείου κοντά στη στάση Λαογραφικό μουσείο, το ερημωμένο Ιταλικό προξενείο και το υπό κατάληψη παλιό σχολείο είναι μερικά από αυτά που κοιτάω, ενώ ακούω την καθιερωμένη playlist μου.

Σε ισπανικό mood

(από Cityportal// by MeetDodo)

  

«Tu me estas dando mala vida, Yo pronto me voy a escaper»… θα μπορείς να τραγουδάς με ευκολία, ενώ παράλληλα θα καταλαβαίνεις τι πάει να πει ο ποιητής. Πως; Με το Castellano. Πρόκειται για ένα site, το οποίο προσφέρει δωρεάν εκμάθηση Ισπανικών από τον ίδιο σου τον καναπέ. Δε χρειάζεται να αναφερθώ στην ευκολία του ζητήματος, ούτε καν στην καταπληκτική ευκαιρία για εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας-κουλτούρας, που μας προσφέρει η διαχειριστική ομάδα του ιστότοπου, καθότι είναι προφανές. Τέτοιες πρωτοβουλίες χρειαζόμαστε, τέτοια άτομα μας λείπουν, τέτοια όρεξη και πάθος θέλουμε να βλέπουμε. Μιλώντας με την Ελένη και το Δημήτρη για το διαδικτυακό ιστότοπο που διατηρούν, το Castellano.. 

Cityportal: Αρχικά, πες μας λίγα λόγια για σένα και για τους υπόλοιπους διαχειριστές του Castellano! 

Castellano: Οι κύριοι διαχειριστές της σελίδας είμαστε ο Δημήτρης (τεχνική διαχείριση) και η Ελένη (γενική διεύθυνση). Είμαστε ζευγάρι και στην πραγματική ζωή. Επίσης, σαν ντουέτο, έχουμε και το www.indiankitchen.gr για την Ινδική κουζίνα. Ο Δημήτρης έχει και το μουσικό του site, σαν καλλιτέχνης, το www.meet-sos.gr . 

«Διαδραστικός και Δωρεάν, τρόπος εκμάθησης Ισπανικών»

Γράφει η Α. Παναγιωτοπούλου, στο CityPortal. (αλλιώς και MeetDodo :p )

Θέλεις να κάνεις κάτι παραγωγικό με το χρόνο σου. Αυτό είναι το μόνο δεδομένο. Μεταξύ μας, αν κυμαίνεσαι στην, κατά τα άλλα, παραγωγική ηλικία αυτών που έχουν τελειώσει μία σχολή και ψάχνονται, πιθανότατα μεγάλο κομμάτι της ημέρας σου να παραμένει.. κενό. Δε φταις εσύ, μάλλον, είναι που ακολουθείς το γενικότερο ρεύμα! Πιθανότατα βέβαια να είσαι οποιασδήποτε ηλικίας και να έχεις δίψα για μάθηση. 

Ως γνωστόν, το μυαλό δεν ησυχάζει, έτσι ο τρόπος που βρήκα εγώ, για να εκτονώσω την ανεκμετάλλευτη δημιουργικότητα μου είναι να μάθω μια ξένη γλώσσα, στην προκειμένη περίπτωση Ισπανικά. 

Ξέρω, πολλοί το κάνουν, δεν πάω να πω το αντίθετο ή ότι ανακάλυψα καμιά καινοτομία. Αυτό όμως που είναι άξιο σημασίας, όμως, είναι το «τζάμπα» του θέματος. Και έρχομαι να αναρωτηθώ, ενώ παράλληλα απευθύνομαι σε όλους εσάς: τους χαλεπούς αυτούς καιρούς, ποιος έχει σκοπό να ξοδέψει παραπανίσια για την εκμάθηση μια ξένης γλώσσας, χωρίς ιδιαίτερο σκοπό; Για να μην αναφερθώ στην ευκολία, του να παρακολουθείς μαθήματα από το σπίτι. 

George_Lapatas ®

by GeorgeLapatas

O Γιώργος είναι ένα παιδί, γιατί εμένα πιο πολύ παιδί μου θυμίζει, ιδιαίτερα ενεργητικό, δραστήριο ενώ γενικά

 σταματημό ΔΕΝ έχει. Καλλιτεχνική φύση και ιδιαίτερος από πάντα, ήταν επόμενο να ασχοληθεί με ότι ακριβώς

 καταπιάνεται τώρα. Ιδιαίτερη παρέα ποτέ δεν κάναμε, καθώς ήμαστε παλαιοί συμμαθητές :P, όμως πάντα του

 είχα μια συμπάθεια, εξ ου λοιπόν και αυτό το αφιέρωμα!!

Γεννημένος το 1986 στη Θεσσαλονίκη ξεκινάει από μικρή ηλικία να ασχολείται με το design. Από το σχολείο,

 καταπιάνεται για πρώτη φορά με το σχεδιασμό του εξωφύλλου του σχολικού περιοδικού. Έχοντας πλέον

 καταλάβει τι του αρέσει το 2004 μπαίνει στην Αρχιτεκτονική Ξάνθης, όμως

 όπως κάθε καλλιτέχνης που σέβεται τον εαυτό του, αποσπάται από διάφορα άλλα και η σχολή μπαίνει σε